ἐπιεικτός

ἐπιεικτός, ή, όν,

• yielding, Ep. word, in Hom. always with neg., σθένος οὐκ ἐ. unyielding, dauntless might, Il. 8.32; μένος ἔμπεδον οὐδʼ ἐ. Od. 19.493; μένος . . ἀάσχετον, οὐκ ἐ. Il. 5.892; πένθος ἄσχετον, οὐκ ἐ. ceaseless, 16.549.
• • • 2 ἔργα γελαστὰ καὶ οὐκ ἐπιεικτά not tolerable, Od. 8.307; ὀστέον οὐκ ἐ. Opp. H. 1.526.
    • 3 permissible, οὐκ ἐπιεικτὰ ζητῶν Anon. Incred. 15(14) = Luc. Astr. 15: c. dat., befitting, βροτοῖσιν Man. 6.402.

ἐπιεικτός, (εἴκω), nachgebend, nachgiebig, immer mit der negat., μένος οὐκ ἐπιεικτόν, d.i. unbezwinglich, Il. 5.892, Od. 19.493 ; σθένος Il. 8.32 ; auch πένθος, 16.549 ; ὀστέον οὐκ ἐπ. Opp. H. 1.625 ; Od. 8.307 ἔργα γελαστὰ καὶ οὐκ ἐπιεικτά, arge, unerträgliche Dinge.

ἐπιεικτός

-όν

[app. ἐπι- 4 + (ϝ)είκω2. For the form cf. νεμεσητός 2.]

Always with neg., giving senses

• • 1

    Unyielding, indomitable: μένος οὐκ ἐπιεικτόν Od. 19.493.

  • 2

    Ungovernable, not to be restrained: μένος Il. 5.892.

  • 3

    Irresistible: σθένος Il. 8.32.

  • 4

    Irrepressible: πένθος Il. 16.549.

  • 5

    Intolerable, unendurable: ἔργα Od. 8.307.

ἐπιεικτός , 3 (ϝείκω): yielding, always w. neg., μένος οὐκ ἐπιεικτόν, ‘unyielding,’ ‘steadfast,’ Od. 19.493, Il. 5.892; σθένος, ‘invincible,’ Il. 16.549; ἔργα, ‘unendurable,’ i. e. to which one must not yield, Od. 8.307.

ἐπιεικτός ἐπι-εικτός, ή, όν εἴκω

• yielding: with negat. unyielding, unflinching, Hom.; ἔργα οὐκ ἐπιεικτά not yielding, harsh, Od.