ἐπικλώθω
ἐπικλώθω, to spin to
Could not find ἐπικλώθουσι in Logeion dictionaries.
ἐπικλώθουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ἐπικλώθω
ἐπι-κλώθω,
- spin upon, ῥάμμα (q.v.) Hermipp. 48; elsewh.,
- II spin to one, assign, prop. of the Fates who spun the thread of destiny; also of all powers which influence menʼs fortunes, οὔ μοι τοιοῦτον ἐπέκλωσαν θεοὶ ὄλβον Od. 3.208, cf. 4.208, etc.; ὁππότε κεν Μοῖραι ἐπικλώσωσʼ (sc. θάνατον) Callin. 1.9, cf. Them. Or. 32.356d:—Med., ὁππότε [θεοὶ] βασιλεῦσιν ἐπικλώσωνται ὀϊζύν Od. 20.196, cf. 8.579: sts. c. inf. pro acc., τῷ οἱ ἐπεκλώσαντο θεοὶ οἶκόνδε νέεσθαι 1.17; ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι, ζώειν ἀχνυμένοις Il. 24.525 (here only in Il.):—so in Act., φιτρὸν τὸν Μοῖρʼ ἐπέκλωσεν ζωᾶς ὅρον ἔμμεν B. 5.143; τοῦτο γὰρ λάχος . . Μοῖρʼ ἐπέκλωσεν ἐμπέδως ἔχειν A. Eu. 335 (lyr.); ἐπεὶ τό γε (sc. θανεῖν) Μοῖρʼ ἐ. CIG 3136 (Erythrae), al.—Poet. word, used by Pl. Tht. 169c τὴν . . εἱμαρμένην, ἣν <ἂν> σὺ ἐπικλώσῃς, cf. Stoic. 2.319, Luc. Cont. 16, DMort. 24[30].2, Jul. Or. 7.229c:—Pass., τὰ ἐπικλωσθέντα its destiny, Pl. R. 620e, cf. Lg. 957e, Plu. Aud.poet. 2.22b, Cons.Apoll. 114d; ἐξ ἀρχῆς -κεκλωσμένην ἀπόβασιν Com.Adesp. 295 (troch.).
ἐπι·κλώθω (ao. ἐπέκλωσα) filer, acc. Hermipp. (Com. fr. 2, 401); fig. en parl. des Parques : ἐπ. τι, Od. 3, 208 ; 4, 208, etc. ; Luc. D. mort. 30, 2, filer le bonheur ou le malheur des hommes ; avec un inf. Eschl. Eum. 335, etc. ; en parl. du destin : τὰ ἐπικλωσθέντα, Plat. Rsp. 620b, etc. ; Plut. M. 22b, 114d, la destinée de chacun ||
Moy. filer le bonheur ou le malheur de qqn, en parl. du destin, Od. 20, 196 ; avec l’inf. Il. 24, 525 ; Od. 1, 17, décider que, en parl. du destin.
ἐπικλώθω, zuspinnen, von den Göttern, zunächst den Parzen, die den Sterblichen Glück oder Unglück mit dem Lebensfaden zuspinnen, übh. verhängen, zuteilen ; τὰ μὲν ἄρ που ἐπέκλωσαν θεοὶ αὐτοί, die Götter selbst bestimmten, verhängten es, Od. 11.139 ; ἃς γάρ οἱ ἐπέκλωσεν τά γε δαίμων 16.64 ; auch im med., θεοὶ βασιλεῦσιν ἐπικλώσονται ὀϊζύν 20.196, vgl. 8.579 ; auch c. inf., θεοί οἱ ἐπεκλώσαντο οἶκόνδε νέεσθαι 1.17 ; Il. 24.525 ; τοῦτο γὰρ λάχος μοῖρʼ ἐπέκλωσεν ἔχειν Aesch. Eum. 321 ; Eur. Or. 12 u. sp.D., wie Plat. 22 (VII.99); auch in Prosa, Plat. Theaet. 169c ; ἀμετάστροφα τὰ ἐπικλωσθέντα ποιεῖν, das Geschick unveränderlich machen, Rep. X.620e ; Sp., μοῖραι ἑκάστῳ τὸν ἄτρακτον ἐπικλώθουσαι Luc. Char. 16 ; τοῦ ἐπικεκλωσμένου αὐτῷ νήματος Catapl. 3 ; ὁ ἐπικλωσθεὶς τῆς ζωῆς βίος Plut. Cons. Apoll. p. 350, vgl. aud. poet. 4.
†ἐπικλώθω
[ἐπι- 5 + κλώθω, to spin. Cf. κλῶθες. To spin the thread of one’s destiny]
(Cf. ἐπινέω.)
3 sing. aor. ἐπέκλωσε Od. 16.64.
3 pl. -αν Od. 3.208, Od. 11.139.
3 sing. subj. ἐπικλώσῃ Od. 4.208.
3 pl. aor. mid. ἐπεκλώσαντο Il. 24.525: Od. 1.17, Od. 8.579.
3 pl. subj. ἐπικλώσωνται Od. 20.196.
To assign as one’s lot or portion: ὄλβον Od. 3.208, Od. 4.208, τά Od. 11.139, Od. 16.64.
In mid. Od. 8.579, Od. 20.196.
With infin.
In mid.: οἶκόνδε νέεσθαι Od. 1.17.
Absol.
In mid. Il. 24.525.
ἐπικλώθω , aor. ἐπέκλωσα, mid. ἐπεκλωσάμην: spin to, of the Fates spinning the threads of destiny; hence allot to, grant, w. acc., or foll. by inf. (Od. and Il. 24.525.)
ἐπικλώθω
fut. -κλώσω
- to spin to one, of the Fates who spun the thread of destiny: then, generally, to assign as oneʼs lot or destiny, Od., Aesch.:—so in Mid., Hom.:—Pass., aor1 part., τὰ ἐπικλωσθέντα oneʼs destinies, Plat.