ἐπικουρικός
ἐπικουρικός, serving for help, assistant
ἐπικουρ-ικός, ή, όν,
- serving as ἐπίκουροι 1.3, γένος Pl. R. 434c, 441a.
- 2 mostly of troops, auxiliary, mercenary, ἐπικουρικὸν μισθώσασθαι Th. 4.52; dependent on ἐπίκουροι, πράγματα Id. 7.48; τὸ ἐ. Ph. 2.98.
ἐπικουρικός, ή, όν :
1 propre à secourir, Plat. Rsp. 434c, 441a ||
2 auxiliaire ; τὸ ἐπικουρικόν, Thc. 4, 52 ; DH. 9, 5, troupe auxiliaire ; p. suite, qui consiste en troupes auxiliaires ou qui repose sur des troupes auxiliaires, Thc. 7, 48.
Étym. ἐπίκουρος.
1. de hulptroepen betreffend; subst. n.
2. van helpers:
ἐπικουρικός, ή, όν, beistehend, helfend, bes. τὸ ἐπικουρικόν, Hilfs-, Söldnerheer, Thuc. 4.52, vgl. 7.48 ; Plat. Rep. IV.434c ; Dion.Hal. 9.5.
ἐπικουρικός, ή, όν
ἐπικουρέω
- 1serving for help, assistant, Plat.
- 2of troops, auxiliary, allied, Thuc.: τὸ ἐπικουρικόν, ἐπικουρία II, Thuc.