ἐπιμανής
ἐπιμανής, mad after a thing
Could not find ἐπιμανεστέρα in Logeion dictionaries.
ἐπιμανεστέρα feminine accusative dual comparative, feminine nominative dual comparative, feminine vocative dual comparative, feminine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of ἐπιμανής
ἐπιμᾰνής, ές,
- mad after, a thing, τὸ ἐ. εἰς τὰς γυναῖκας Paus. 1.6.8; so πρός τινα Ach.Tat. 8.1. Adv. -νῶς, ἔχειν πρός τι Ath. 7.276e.
- 2 abs., raving, mad, parody of Ἐπιφανής, Plb. 26.1a. 1; νόσημα Plu. Dio 47: Comp. -εστέρα, αἰσχρουογία Luc. Pseudol. 21.
ἐπιμανής, ής, ές [ᾰ]
1 furieux, fou, Pol. (Ath. 45c, 193e, 439a); Plut. Dio. 47 ||
2 passionné : πρός τινα, A. Tat. 8, 1 ; ἔς τινα, Paus. 1, 6, 8, possédé d’une passion furieuse pour qqn.
Étym. ἐπιμαίνομαι.
ἐπιμανής, ές, heftig nach Etwas verlangend, rasend verliebt, γυναῖκα μάχλον καὶ πρὸς ἄνδρας ἐπιμανῆ Achill.Tat. 8.1 ; τὸ ἐπιμανὲς ἐς τὰς γυναῖκας, rasende Leidenschaft, Paus. 1.6.8 ; – übh. rasend, Ath. II.45c ; νόσημα Plut. Dion. 47.
• Adv., ἐπιμανῶς ἔχειν πρός τι, = ἐπιμαίνεσθαί τινι, Ath. VII.276e.
• Adv., ἐπιμανῶς ἔχειν πρός τι, = ἐπιμαίνεσθαί τινι, Ath. VII.276e.