ἐπισπέρχω

ἐπισπέρχ-ω,

• urge on, Od. 22.451; [ἵππους] κέντρῳ ἐπισπέρχων Il. 23.430; [νῆα] ἐρετμοῖς A.R. 3.346; τὸ πρᾶγμα κάρτʼ ἐπισπέρχει θεός A. Th. 689; τοὺς ἄλλους τοιαῦτα ἐπέσπερχε Th. 4.12: c. inf., urge one to do, A.R. 1.525, Plu. Glor.Ath. 2.347b.
• • • 2 ἐ. ἴχνος follow close upon the track, Opp. C. 4.96: abs., Nic. Th. 144.
  • II intr., rage furiously, ἐπισπέρχουσιν ἄελλαι Od. 5.304, cf. Pi. Parth. 2.18; εἴ τι ἡ πνὶξ ἐπισπέρχοι Aret. CA 1.8.
  • • 2 hasten in flight, Tim. Pers. 98.

ἐπισπέρχω, beschleunigen, κέντρῳ, anspornen, Il. 23.430 ; antreiben, Od. 22.451 ; ἐπεὶ τὸ πρᾶγμʼ ἐπισπέρχει θεός Aesch. Spt. 671 ; ὁ μὲν τοιαῦτα τούς τε ἄλλους ἐπέσπερχε καὶ τὸν ἑαυτοῦ κυβερνήτην ἠνάγκασεν ὀκεῖλαι τὴν ναῦν Thuc. 4.12 ; Sp., τοὺς ἐργάτας, antreiben, Luc. Char. 17 ; ἴχνος, die Spur verfolgen, Opp. Cyn. 4.96 ; χείρεσσι – ἐρετμούς Ap.Rh. 3.346. – Intr., sich beschleunigen, ἄελλαι, anstürmen, Od. 5.304.

ἐπισπέρχω

[ἐπι- 5.]

• • 1

    To urge a person or a horse on to exertion Od. 23.430: Od. 22.451.

  • 2

    Intrans. for reflexive, of wind, to rush, blow furiously Od. 5.304.

ἐπῐσπέρχω

• 1rage ὁπόταν τε χειμῶνος σθένει φρίσσων Βορέας ἐπισπέρχησʼ ὠκύαλον τε (ἐπισπέρχῃσ coni. Schr.: v. Wackernagel, Kl. Schr. 811; Chantraine, Gramm. Hom., 1, § 219) Παρθ. 2. 19.

ἐπισπέρχω : urge on, Od. 22.451, Il. 23.430; intr., drive fast, of storms, Od. 5.304.

ἐπισπέρχω

• • Ito urge on horses, Il.; generally, to urge on, press forward, Aesch., Thuc.
  • IIintr. to rage furiously, of storms, Od.