ἐπιτακτικός
ἐπιτακτικός, commanding, authoritative
Could not find ἐπιτακτικόν in Logeion dictionaries.
ἐπιτακτικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπιτακτικός
ἐπιτακ-τικός, ή, όν,
- commanding, authoritative, Arist. EN 1143a8; ἡ ἐ. τέχνη the art or faculty of command, Pl. Plt. 260csq.; so τὸ ἐ. μέρος ib.b. Adv. -κῶς D.S. 15.40.
ἐπιτακτικός, ή, όν, qui concerne le commandement, Plat. Pol. 260 b, c ; 261 b, c ; Arstt. Nic. 6, 10, 1 ; ἡ ἐπιτακτική (s. e. τέχνη) Plat. Pol. 260c, l’art ou la faculté de commander.
Étym. ἐπίτακτος.
ἐπιτακτικός, ή, όν, befehlend, gebietend ; ἡ ἐπιτακτικὴ τέχνη, die Kunst des Gebietens, Plat. Polit. 260c, öfter ; τὸ περὶ τὰ ζῷα ἐπιτακτικόν 261c.