ποτίζω
ποτίζω, to give to drink
Could not find ἐπότιζον in Logeion dictionaries.
ἐπότιζον imperfect active indicative 1st singular, imperfect active indicative 3rd plural of ποτίζω
ποτίζω, Att. fut. ιῶ Gp. 17.12.3: (πότος):—
- give to drink, ἄκρητον ποτίσας Hp. Aph. 7.46; ἐπότισεν . . ὁ ἰατρὸς τὸ φάρμακον Arist. Ph. 199a34, cf. Ruf. Fr. 118; οἶνον [ὑποζυγίοις] Aen.Tact. 27.14:—Pass., Dsc. 1.11, al.
- 2 c. dupl. acc., τοὺς ἵππους νέκταρ ἐπότισε gave them nectar to drink, Pl. Phdr. 247e; μικρὸν ὕδωρ π. τινά LXX Ge. 24.17; ποτήριον π. τινά Ev.Marc. 9.41, cf. 1 Ep.Cor. 12.13 (Pass.).
- 3 water, [τὰ φυόμενα] X. Smp. 2.25, cf. LXX Ge. 2.6; irrigate, φυτά PCair.Zen. 72.4 (iii B. C.); π. τὴν γῆν ἀπὸ χερός ib. 155.3 (iii B. C.); also water cattle, ταύρως καὶ πόρτιας Theoc. 1.121:—Pass., of land, to be watered, to be irrigated, CPR 1.9 (i A. D.), Luc. Abd. 27, etc.
- 4 π. οἴνῳ OGI 200.16 (Axum, iv A. D.); οἴνου Porph. Abst. 2.54 (ap. Eus. PE 4.16; οἴνῳ codd. Porph.).
- 5 moisten, μετά τινος Zos.Alch. p.167 B.; τινι Moses ap.eund. p.183 B.
ποτίζω (ao. ἐπότισα)
1 donner à boire, faire boire, avec l’acc. de la substance qu’on donne à boire, Hpc. Aph. 1260 ; Arstt. Phys. 2, 8, 11 ; avec double acc. : τινά τι π. donner qqe ch. à boire à qqn, Spt. Gen. 24, 17 ; NT. Marc. 9, 41, etc. ; ἵππους τι π. Plat. Phædr. 247e, donner qqe ch. à boire à des chevaux ||
2 p. ext. abreuver (la terre, Anth. 1, 100 ; Spt. Gen. 13, 10, etc. ; Str. 11, 4, 3, etc. Kram., etc. les plantes, Xén. Conv. 2, 25 ; les bestiaux, Thcr. Idyl. 1, 121) ; au pass. ποτιζομένη γῆ, Luc. Abd. 27, terre abreuvée, arrosée ||
➳ Dor. ποτίσδω, Thcr. l. c.
Étym. πότος.
1. laten drinken, te drinken geven:
2. spec. besproeien, irrigeren:
ποτίζω, trinken lassen, zu trinken geben ; νέκταρ ἐπότισε, Plat. Phaedr. 247e, Sp., bes. NT ; das Land, die Pflanzen bewässern, begießen ; pass. getränkt werden, Luc. Abdic. 27, τί, womit.
Strong 4222
to give to drink: c. acc. pers., Mt 25:35, 37, 42 27:48, Mk 15:36, Lk 13:15, Ro 12:20; c. dupl. acc., Mt 10:42, Mk 9:41; fig., γάλα, I Co 3:2; ἐκ τ. οἴνου, Re 14:8; of plants, to water (Xen., Strab., al.; Ge 13:10), fig., I Co 3:6-8. Metaph. (cf. Is 29:10, Si 15:3), of the Spirit, I Co 12:13.†
ποτίζω
πότος
- 1to give to drink, c. dupl. acc., τοὺς ἵππους νέκταρ ἐπότισε gave them nectar to drink, Plat.; ποτήριον π. τινά NTest.
- 2to water the ground, Xen.; to water cattle, Theocr.