ἐριστικός
ἐριστικός, eager for strife
Could not find ἐριστικὰ in Logeion dictionaries.
ἐριστικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of ἐριστικός
ἐριστ-ικός, ή, όν,
- eager for strife or battle, Sch. E. IA 588.
- 2 involving a contest (or perh. debate), παιδιαί Arist. Rh. 1371a1.
- II esp. fond of wrangling or arguing, captious, Pl. Ly. 211b, etc.; ὁ ἐ. ἐστί πως οὕτως ἔχων πρὸς τὸν διαλεκτικὸν ὡς ὁ ψευδογράφος πρὸς τὸν γεωμετρικόν Arist. SE 171b35; οἱ Ἀκαδημιακοὶ τῶν ἄλλων ἐριστικώτεροι Luc. Pisc. 43: Sup. -ώτατος D.L. 2.134; Ἐριστικοί, οἱ, nickname of the Megarian school, ib. 106; ἡ -κὴ τέχνη sophistry, Pl. Sph. 231e, al.; τὸ -κόν, defined as τὸ ἔντεχνον καὶ περὶ δικαίων..καὶ ἀδίκων ἀμφισβητοῦν ib. 225c; τὰ ἐ. Arist. Rh. 1402a3; ἐ. συλλογισμός, λόγος, sophism, fallacy, Id. Top. 100b23, Metaph. 1012a19 (pl.); τέχνη ἐριστικῶν, a work of Protagoras, D.L. 9.55. Adv. -κῶς Pl. R. 454b, Arist. Ph. 186a6.
ἐριστικός, ή, όν, qui aime la dispute, particul. la discussion, la controverse, Plat. Lys. 211b ; ἡ ἐριστικὴ τέχνη, Plat. Soph. 231e, etc. ; τὸ ἐριστικόν, Plat. Soph. 225c ; τὰ ἐριστικά, Arstt. Rhet. 2, 24, 10, l’art ou la science ou les habitudes de la controverse ; οἱ ἐριστικοὶ φιλόσοφοι, DL. 2, 106, ou abs. οἱ ἐριστικοί, les controversistes ou philosophes de l’école de Mégare, Luc. Pisc. 106 ||
Cp. -ώτερος, Luc. Pisc. 43.
Étym. ἐριστός.
ἐριστικός, zum Streit geneigt, streitsüchtig, zänkisch, Plat. Lys. 211b ; τέχνη, σοφία, die Kunst zu disputieren, Soph. 226a, Euthyd. 272b ; auch τὸ ἐριστικόν, was Soph. 225c erkl. wird τὸ ἔντεχνον καὶ περὶ δικαίων αὐτῶν καὶ ἀδίκων ἀμφισβητοῦν ; λόγος, eine Streitrede, eine verfängliche, Streit erregende Rede, Men. 81a ; Isocr. 2.51 ; Arist. rhet. 3.14, vgl. Metaph. 3.7. – Οἱ Ἐριστικοί hießen die Philosophen der megarischen Schule, die sich bes. mit dem Disputieren, mit der Dialektik befaßten.