ἐφορμαίνω
ἐφορμαίνω, to rush on
Could not find ἐφορμαίνοντα in Logeion dictionaries.
ἐφορμαίνοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ἐφορμαίνω
ἐφορμ-αίνω,
- rush on, δρόμῳ A. Pers. 208, cf. Orph. H. 33.5, 74.7; τινι upon or against one, Opp. C. 3.367.
ἐφ·ορμαίνω, s’élancer sur, Eschl. Pers. 208 ; τινί, Opp. C. 3, 367 ; Orph. H. 33, 5 ; 73, 7, se porter avec ardeur vers ou contre qqn.
Étym. ἐπί, ὁρμή.
ἐφορμαίνω, dagegen anstürmen, andringen, δρόμῳ πτεροῖς, vom Vogel, Aesch. Pers. 206 ; – τινί, auf Etwas, Opp. Cyn. 3.367.
ἐφορμαίνω
- to rush on, Aesch.