ἔμπλεος

ἔμπλεος, α, ον, Att. ἐμπλέως, ων, Ep. ἔμπλειος, ἐνίπλειος, η, ον, Od. (v. infr.); later ἐνίπλεος A.R. 3.119, Orph. L. 192: heterocl. acc. ἔμπλεα (fem.) Nic. Al. 164:—

• quite full of a thing, γαστέρα . . ἐμπλείην κνίσης τε καὶ αἵματος Od. 18.118; φαρέτρην ἰῶν ἐμπλείην 22.3; σκύφος. . οἴνου ἐνίπλειον 14.113; δῶμα . . ἐνίπλειον βιότοιο 19.580; κύων . . ἐνίπλειος κυνοραιστέων 17.300; λέβητες κρεῶν . . ἔμπλεοι Hdt. 1.59, cf. 2.62, Hp. Epid. 6.4.8; γῆς ἢ κόπρου ἔμπλεων Pl. Tht. 194e.
• • • 2 of persons, δυσκολίας ἔ. Id. R. 411c; πάσης πονηρίας Plb. 27.15.6, etc.
    • 3 in full measure, complete, ἔμπλεα καὶ ὁλόκληρα καὶ τέλεα προσάγοντες Ph. 1.185; f.l. for ἔμπεδος in Orph. Fr. 261.

ἔμπλεος, α, ον, att. ἔμπλεως, ων, ep. ἔμπλειος u. ἐνίπλειος, angefüllt ; τινός, womit ; λέβητες κρεῶν καὶ ὕδατος Her. 1.59 ; Plat. Phaed. 110c u. A.; ὁ ὀφθαλμὸς ὄψεως ἔμπλεως ἐγένετο Plat. Theaet. 156e ; πεδίον δένδρων Xen. An. 1.2.22. – Im prägnanten Sinne Soph. Tr. 1016 ; σοί τε γὰρ ὄμμα ἔμπλεον ἢ διʼ ἐμοῦ σῴζειν, wo der Schol. erkl. ὀξύτερόν σοι τὸ ὄμμα πρὸς τὸ σῴζειν τὸν πατέρα μᾶλλον ἢ διʼ ἐμοῦ, frisch u. voll.

ἔμπλεος ἔμπλεως, ων ἔμπλειος, η, ον Epic

• quite full of a thing, Od., Hdt., etc.