Ἡραῖος
Ἡραῖος, of Hera
Ἡραῖος, α, ον,
- of Hera, Ἥραιον or Ἡραῖον (sc. ἱερόν), τό, temple of Hera, Hdt. 1.70, Th. 3.68, Duris 60 J., etc.: Ἡραῖα (sc. ἱερά), τά, her festival, Ἡ. τὰ ἐν Ἄργει SIG 1064.9 (Halic.), cf. Paus. 2.24.2; epith. of Zeus, Διῒ Ἡραίῳ χοῖρος IG 1(2).840.21.
- II Ἡραῖος, ὁ (sc. μήν), a month at Delphi, GDI 1693, al.; at Olus, ib. 5075: Aeol. Ἤραος OGI 265.15 (Temnos, from Pergam.):—also Ἡραιών, ῶνος, at Tenos, IG 12(5).875.23; and Magnesia, SIG 589.13.
Ἡραῖος, α, ον :
I d’Hèra, qui concerne Hèra, Duris (Ath. 525e) ||
II subst.
1 τὸ Ἡραῖον ou Ἥραιον, temple d’Hèra, en Argolide, Hdt. 6, 81, 82 ; Plut. Cleom. 26 ; à Samos, Hdt. 1, 70, etc. ; à Platées, Thc. 3, 68, etc. ; à Corcyre, Thc. 1, 24 ; 3, 81, etc. ||
2 τὸ Ἡραῖον, Hèræon, v. de Thrace, Hdt. 4, 90 ; appelée aussi Ἡραῖον τεῖχος, mur d’Hèra, Dém. 3, 4 Baiter-Sauppe ||
3 plur. τὰ Ἡραῖα, fêtes d’Hèra, à Argos, Plut. Demetr. 26, etc. ; à Samos, Plut. Lys. 18, etc. ||
➳ Ἥραιον, Thc. Xén. ll. cc. ; Ἡραῖον, Hdt. Dém. Plut. ll. cc.
Étym. Ἥρα.
Ἡραῖος
from Ἥρα
Ἡραῖος, α, ον
- of Hera: Ἡραῖον (sc. ἱερόν) , the temple of Hera, Heraeum, Hdt.