ἰθαγενής
ἰθαγενής, born in lawful wedlock, legitimate
Could not find ἰθαγενῶν in Logeion dictionaries.
ἰθαγενῶν masculine genitive plural, feminine genitive plural, neuter genitive plural of ἰθαγενής
ἰθᾱγενής [ῐ], ές, or ἰθαιγ-, Od. 14.203 (v.l.), Hdt. 2.17 (v.l.), A. Pers. 306 (v.l.), Alex.Aet. (v. infr.):—
- born in lawful wedlock, ἀλλά με ἶσον ἰθαγενέεσσιν (so most codd. and A.D. Adv. 187.24: v.l. ἰθαιγ-) ἐτίμα honoured me like his true-born sons, of a νόθος, Od. l.c., cf. A.R. Fr. 12.2 (ἰθαγ- cod.), Alex.Aet. 3.2 (ἰθαιγ- cod.).
- 2 of a nation, from the ancient stock, aboriginal, opp. ἔπηλυς, ἰ. Αἰγύπτιοι Hdt. 6.53, cf. A. Pers. 306; οὐχ ὑπʼ ἰθαγενῶν ἤρχοντο Str. 7.7.8, cf. Agath. 2.15, 25.
- 3 ἰ. κύημα, opp. an abortion, Hp. Mul. 1.71; of some mouths of the Nile, natural, original, opp. ὀρυκτά, Hdt. 2.17; ἰ. νότος, ζέφυρος, genuine, Arist. Mete. 364a16, 18. (Glossed αὐτόχθων by Hsch., αὐθιγενής by Erot.; originalis, indigena, by Gloss.; perh. ἰθᾰ-γενής [ᾱ metri gr.], cf. Skt. ihá, Avest. ιδα (fr. *idhá) ‘hereʼ; cf. pr. n. Ἰθαγένης Plu. Per. 26, Ps.-Hdt. Vit.Hom. 1, but Ἰθαιγένης IG 12(9).192 (iv B.C.).)
ἰθα·γενής [ῐᾱ] épq. ἰθαι·γενής, ής, ές, né en droite ligne, d’où :
1 dont la naissance est droite, franche, légitime, Od. 14, 203 (ἰθαι-); p. suite, noble, A. Étol. 1, 2 ; Lesch. (Parth. 21, 2) ||
2 régulier, normal, en parl. de grossesse, p. opp. à avortement, Hpc. 654, 11 ||
3 qui souffle directement de, en parl. du vent, Arstt. Meteor. 2, 6, 12 ||
4 formé naturellement, en parl. de plusieurs bouches du Nil, p. opp. à ὀρυκτός, Hdt. 2, 17 ||
5 né dans le pays même, indigène, c. αὐτόχθων, p. opp. à ἔπηλυς, Eschl. Pers. 306 ; Hdt. 6, 53.
Étym. bahuvrihi de indo-europ. *idhh₂e, ici, cf. ἔν-θα, lat. ibī, sscr. ihá et γένος.
ἰθαγενής, [ᾱ], ές, p. ἰθαιγενής, ές,
1) gerad-, ebenbürtig, d.i. in rechtmäßiger Ehe erzeugt, Od. 14.201 ἐμὲ δʼ ὠνητὴ τέκε μήτηρ παλλακίς· ἀλλά με ἶσον ἰθαιγενέεσσιν ἐτίμα, dem vorangehenden γνήσιος entsprechend ; γνήσιος ἐξ ἰθαιγενέων πατέρων Alex. Aetol. 5.2 ; – νότος, ζέφυρος, Arist. Meteor. 2.6, die gerade aus Süd, West wehen.
2) = αὐτόχθων, Aesch. Pers. 298 Her. 6.53 u. Sp.; von selbst entstanden, von Natur, οὐκ ἰθαγενέα στόματα τοῦ Νείλου, ἀλλʼ ὀρυκτά Her. 2.17 ; einheimisch, Strab. VII.326. Ueber die Schreibung vgl. Lobeck zu Phryn. p. 648.
1) gerad-, ebenbürtig, d.i. in rechtmäßiger Ehe erzeugt, Od. 14.201 ἐμὲ δʼ ὠνητὴ τέκε μήτηρ παλλακίς· ἀλλά με ἶσον ἰθαιγενέεσσιν ἐτίμα, dem vorangehenden γνήσιος entsprechend ; γνήσιος ἐξ ἰθαιγενέων πατέρων Alex. Aetol. 5.2 ; – νότος, ζέφυρος, Arist. Meteor. 2.6, die gerade aus Süd, West wehen.
2) = αὐτόχθων, Aesch. Pers. 298 Her. 6.53 u. Sp.; von selbst entstanden, von Natur, οὐκ ἰθαγενέα στόματα τοῦ Νείλου, ἀλλʼ ὀρυκτά Her. 2.17 ; einheimisch, Strab. VII.326. Ueber die Schreibung vgl. Lobeck zu Phryn. p. 648.
ἰθαγενής
ἰθαιγενής
[ἰθύς1 + γεν-, γίγνομαι.]
Born in wedlock, legitimate.
Absol.: ἶσόν μʼ ἰθαγενέεσσιν ἐτίμα Od. 14.203.
ἰθαγενής
ἰθᾱ-γενής, ές
ἰθύς, γένος
- born in lawful wedlock, legitimate, ἀλλά με ἶσον ἰθαιγενέεσσιν ἐτίμα honoured me like his true-born sons, Od.:—so, of a nation, from the ancient stock, genuine, ἰθ. Αἰγύπτιοι Hdt.; of some mouths of the Nile, natural, original, opp. to ὀρυκτά, Hdt.