ἰνδάλλομαι
ἰνδάλλομαι, seem, appear
Could not find ἰνδαλλόμενοι in Logeion dictionaries.
ἰνδαλλόμενοι present middle participle masculine nominative plural, present middle participle masculine vocative plural of ἰνδάλλομαι
ἰνδάλλομαι, almost always used in pres. and impf.: aor. ἰνδάλθην Lyc. 597,961, Max. 163:—
- appear, seem, ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δʼ ἡνίοχος ἰνδάλλεται Il. 23.460; ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος 17.213 (-θύμῳ -ωνι Aristarch., cf. 2), cf. Od. 3.246, h.Ven. 178: ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ as my memory seems to me, or perh., as my heart pictures him, Od. 19.224; also in Att., ὥστʼ ἔμοιγʼ ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ Ar. V. 188; τοῦτο γάρ μοι ἰ. διανοουμένη [ἡ ψυχή], οὐκ ἄλλο τι ἢ διαλέγεσθαι it seems to me to be merely engaged in a dialogue, Pl. Tht. 189e; τὰ διʼ ὀφθαλμῶν ἰνδαλλόμενα ἡμῖν Arist. Mu. 397b18, cf. lamb.Myst. 2.3; flash on oneʼs mind, ἀμφὶ δὲ . . μεληδόνες ἰνδάλλοντο appeared, A.R. 3.812, cf. 2.545.
- 2 c. dat., resemble, θεοὶ ξένοις -όμενοι Pl. R. 381e, cf. Lg. 959a; ἀργύρῳ Theoc. 22.39; κύκνοις Lyc. 597. (Never in Trag.; connected with vid-, εἶδον.)
ἰνδάλλομαι (seul. prés., impf. ἰνδαλλόμην et ao. ἰνδάλθην)
1 se montrer, se faire voir, A. Rh. 3, 812 ; d’où paraître, sembler : μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται, Od. 3, 246, il m’apparaît comme un immortel ; ἰνδάλλεται ὁμοιότατος, Ar. Vesp. 188, il paraît tout à fait semblable à, gén., etc. ; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ, Od. 19, 224, comme l’image en est restée dans mon souvenir, comme il m’apparaît dans mon cœur ||
2 ressembler à, dat. Plat. Rsp. 381e; avec double dat. ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι Πηλεΐωνι (var. -ωνος) Il. 17, 213, pour eux tous il ressemblait au fils de Pèlée ||
➳ Ao. réc. Lyc. 961 ; Max. π. κατ. 163.
Étym. p.-ê. pré-grec.
ἰνδάλλομαι, (εἶδος), fast nur praes. u. impf., aor. ἰνδαλθείς Lycophr. 597, 961, erscheinen, sich zeigen ; ἄλλος, wie δοκεῖν, Il. 23.460 ; ὥστε μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται εἰσοράασθαι Od. 3.246 ; Il. 17.213 liest Spitzner mit Aristarch. ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσιν τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμῳ Πηλείωνι für Πηλείωνος, gegen den älteren Gebrauch ; vgl. τὼ δέ οἱ ὄσσε ὄστλιγγες πυρὸς ἃς ἰνδάλλοντο Ap.Rh. 1.1297 ; so mit dem nom. 2.545, 3.453, 812 ; Opp. Cyn. 3.458 ; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ Od. 19.224, wie er mir im Herzen erscheint, vor der Seele schwebt ; ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ Ar. Vesp. 188 ; sp.D.; gleichen, τινί, ἀργύρῳ ἰνδάλλοντο λίθοι Theocr. 22.39 ; Nic. Th. 153, 259 ; auch in Prosa, θεοὶ περιέρχονται πολλοῖς ξένοις καὶ παντοδαποῖς ἰνδαλλόμενοι Plat. Rep. II.381e ; auch = δοκεῖν, scheinen, Theaet. 189e ; S.Emp. adv.log. 1.249, 425, öfter ; – διʼ ὀφθαλμῶν ἰνδαλλόμενα ἡμῖν, erscheinend, sichtbar werdend, Arist. mund. 6.3.
ἰνδάλλομαι
- 1
To appear, show oneself, make one’s appearance, come into view: ἰνδάλλετό σφισι πᾶσιν Il. 17.213. Cf. Il. 23.460.
- 2
To appear, seem: ὥς τέ μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται Od. 3.246.
- 3
App., to think (cf. the double sense seem and think in δοκέω
): ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ Od. 19.224 (as my mind pictures to itself).
- 1
ἰνδάλλομαι (root ϝιδ): be seen, appear, w. part., Il. 17.213; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ, impers., ‘as floats before me in recollection’ (ἦτορ like κατὰ θῡμόν), Od. 19.224.
ἰνδάλλομαι,
Dep., hardly used, save in pres. and imperf.
from εἴδομαι, videor
- 1to appear like, look like, ἀθανάτοις ἰνδάλλεται εἰσοράασθαι he is like the immortals to look upon, Od.; ἰνδάλλετο δέ σφισι μεγαθύμῳ Πηλείωνι he seemed to them like the son of P., Il.
- 2to appear, seem, Il.; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ as my heart seems to me [to say], i. e. as the matter seems to me, Od.; ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος he seems most like a summoner, Ar.