ἰσόρροπος
ἰσόρροπος, equally balanced, in equipoise
Could not find ἰσορρόπω in Logeion dictionaries.
ἰσορρόπω Adjective: masculine nominative dual, Adjective: masculine vocative dual, Adjective: masculine accusative dual, Adjective: feminine nominative dual, Adjective: feminine vocative dual, Adjective: feminine accusative dual, Adjective: neuter nominative dual, Adjective: neuter vocative dual, Adjective: neuter accusative dual, Adjective: masculine genitive singular, Adjective: feminine genitive singular, Adjective: neuter genitive singular of ἰσόρροπος
ἰσόρροπ-ος, ον, (ῥοπή)
- in equipoise, of the balance, Pl. Phd. 109a, Plt. 270a (Sup.), etc.; τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ A. Pers. 346; ἰσορρόπου τοῦ πήχεως (sc. τοῦ ζυγοῦ) γινομένου IG 2(2).1013.34.
- 2 generally, well-balanced, well-matched, ἰ. αὐτὸς ἑαυτῷ of a man with his legs of the same length, Hp. Fract. 19; of a nose, flattened, but not awry, Id. Art. 37; of a bone, cylindrical, ib. 34; δέρμα ἰ., opp. περιρρεπής, ib. 50; ἰ. ἀγών evenly balanced, E. Supp. 706; μάχη Th. 1.105; δυνάμεις Pl. Ti. 52e; βίος Id. Lg. 733c; τιμή Arist. EN 1164b4: c. dat., τὸ γένος τὸ Ἀττικὸν ἰ. τῷ ἑωυτῶν ἂν γίνοιτο would become a match for their own, Hdt. 5.91; ἰ. Ῥωμαίοις Hdn. 6.7.8; ἰ. καταστῆναί τινι IPE 12.40.18 (Olbia, ii A.D.); ἰ. ὁ λόγος τῶν ἔργων in precise equipoise with . ., Th. 2.42; ἰ. πρός τι Hdn. 6.3.2.
- 3 of equal weight, χρυσίον Inscr.Délos 313a.45 (iii B.C., -ορο-).
- II Adv. -όπως, ἀφιέναι Hp. Art. 43; πορεύεσθαι Pl. Phdr. 247b; ἀγωνίσασθαι D.C. 41.61: neut. pl. ἰσόρροπα as Adv., Tim. Pers. 47.
ἰσό·ρροπος, ος, ον [ῐ̄]
1 propr. qui penche autant d’un côté que de l’autre, c. à d. qui est en équilibre, en parl. de l’équilibre de la terre, Plat. Phæd. 109a, etc. ||
2 p. anal. en parl. des membres du corps, bien équilibré, qui se contre-balance bien, Hpc. 765b, etc. ; fig. égal en poids, d’où équivalent, égal (en parl. de puissance, d’honneurs, etc.) Plat. Tim. 52e; Arstt. Nic. 9, 1 ; ἰσ. μάχη, Thc. 1, 103, combat indécis (combat où les chances se contre-balancent); avec le dat. ἰσ. τινι, Hdt. 5, 91, égal à qqn ; avec le gén. ἰσ. λόγος τῶν ἔργων, Thc. 2, 42, langage d’accord avec les actes ; avec πρός et l’acc. Hdn 6, 2 ||
Sup. -ώτατος, Plat. Pol. 270a.
Étym. ἴ. ῥέπω.
1. abs. in evenwicht:
2. opwegend tegen, in balans met, opgewassen tegen, met dat.:
ἰσόρροπος, gleichwiegend, gleich an Gewicht oder Wert, an Stärke u. dgl.; τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ Aesch. Pers. 338 ; ἀγών Eur. Suppl. 706 ; μάχης γενομένης ἰσορρόπου, d.i. unentschieden, Thuc. 1.103 ; ἰσόρροπον ποιεῖν τὸν κίνδυνον Pol.; τινί, Her. 5.91 ; πρᾶγμα Plat. Phaed. 109a ; βίος Legg. V.733c ; ἰσορροπώτατον Polit. 270a ; τιμή Arist. eth. 9.1 ; oft bei Sp., wie Hdn.
• Adv., ἰσορρόπως πορεύεται Plat. Phaedr. 247 ; Sp.
• Adv., ἰσορρόπως πορεύεται Plat. Phaedr. 247 ; Sp.
ἰσόρροπος
ἰσόρ-ροπος, ον
ῥοπή
- equally balanced, in equipoise, of the balance, Plat.; metaph. of fortune, Aesch.; of a conflict, Eur.:—c. dat. equally matched with, Hdt.; so, c. gen., in equipoise with, Thuc.