ἰσόρροπος
ἰσόρροπος, equally balanced, in equipoise
Could not find ἰσόρροπον in Logeion dictionaries.
ἰσόρροπον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἰσόρροπος
ἰσόρροπ-ος, ον, (ῥοπή)
- in equipoise, of the balance, Pl. Phd. 109a, Plt. 270a (Sup.), etc.; τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ A. Pers. 346; ἰσορρόπου τοῦ πήχεως (sc. τοῦ ζυγοῦ) γινομένου IG 2(2).1013.34.
- 2 generally, well-balanced, well-matched, ἰ. αὐτὸς ἑαυτῷ of a man with his legs of the same length, Hp. Fract. 19; of a nose, flattened, but not awry, Id. Art. 37; of a bone, cylindrical, ib. 34; δέρμα ἰ., opp. περιρρεπής, ib. 50; ἰ. ἀγών evenly balanced, E. Supp. 706; μάχη Th. 1.105; δυνάμεις Pl. Ti. 52e; βίος Id. Lg. 733c; τιμή Arist. EN 1164b4: c. dat., τὸ γένος τὸ Ἀττικὸν ἰ. τῷ ἑωυτῶν ἂν γίνοιτο would become a match for their own, Hdt. 5.91; ἰ. Ῥωμαίοις Hdn. 6.7.8; ἰ. καταστῆναί τινι IPE 12.40.18 (Olbia, ii A.D.); ἰ. ὁ λόγος τῶν ἔργων in precise equipoise with . ., Th. 2.42; ἰ. πρός τι Hdn. 6.3.2.
- 3 of equal weight, χρυσίον Inscr.Délos 313a.45 (iii B.C., -ορο-).
- II Adv. -όπως, ἀφιέναι Hp. Art. 43; πορεύεσθαι Pl. Phdr. 247b; ἀγωνίσασθαι D.C. 41.61: neut. pl. ἰσόρροπα as Adv., Tim. Pers. 47.
ἰσό·ρροπος, ος, ον [ῐ̄]
1 propr. qui penche autant d’un côté que de l’autre, c. à d. qui est en équilibre, en parl. de l’équilibre de la terre, Plat. Phæd. 109a, etc. ||
2 p. anal. en parl. des membres du corps, bien équilibré, qui se contre-balance bien, Hpc. 765b, etc. ; fig. égal en poids, d’où équivalent, égal (en parl. de puissance, d’honneurs, etc.) Plat. Tim. 52e; Arstt. Nic. 9, 1 ; ἰσ. μάχη, Thc. 1, 103, combat indécis (combat où les chances se contre-balancent); avec le dat. ἰσ. τινι, Hdt. 5, 91, égal à qqn ; avec le gén. ἰσ. λόγος τῶν ἔργων, Thc. 2, 42, langage d’accord avec les actes ; avec πρός et l’acc. Hdn 6, 2 ||
Sup. -ώτατος, Plat. Pol. 270a.
Étym. ἴ. ῥέπω.
1. abs. in evenwicht:
2. opwegend tegen, in balans met, opgewassen tegen, met dat.:
ἰσόρροπος, gleichwiegend, gleich an Gewicht oder Wert, an Stärke u. dgl.; τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ Aesch. Pers. 338 ; ἀγών Eur. Suppl. 706 ; μάχης γενομένης ἰσορρόπου, d.i. unentschieden, Thuc. 1.103 ; ἰσόρροπον ποιεῖν τὸν κίνδυνον Pol.; τινί, Her. 5.91 ; πρᾶγμα Plat. Phaed. 109a ; βίος Legg. V.733c ; ἰσορροπώτατον Polit. 270a ; τιμή Arist. eth. 9.1 ; oft bei Sp., wie Hdn.
• Adv., ἰσορρόπως πορεύεται Plat. Phaedr. 247 ; Sp.
• Adv., ἰσορρόπως πορεύεται Plat. Phaedr. 247 ; Sp.
ἰσόρροπος
ἰσόρ-ροπος, ον
ῥοπή
- equally balanced, in equipoise, of the balance, Plat.; metaph. of fortune, Aesch.; of a conflict, Eur.:—c. dat. equally matched with, Hdt.; so, c. gen., in equipoise with, Thuc.