ἰτητικός
ἰτητικός, most ready to encounter
Could not find ἰτητικώτατον in Logeion dictionaries.
ἰτητικώτατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ἰτητικός
ἰτ-ητικός, ή, όν,
- = ἰταμός, Max.Tyr. 41.5: Comp., ib. 21.2: Sup. -ώτατον ὁ θυμὸς πρὸς τοὺς κινδύνους most ready to encounter dangers, Arist. EN 1116b26.
ἰτητικός, ή, όν [ῐτ] au sup. -ώτατος, c. ἰταμός, Arstt. Nic. 3, 8, 10.
ἰτητικός, = ἴτης, ἰταμός ; Arist. Eth. 3.8 ἰτητικώτατον ὁ θυμὸς πρὸς τοὺς κινδύνους ; einzeln bei Sp.