ἱεράομαι
ἱεράομαι, to be a priest
Could not find ἱερασαμένων in Logeion dictionaries.
ἱερασαμένων aorist middle participle feminine genitive plural, aorist middle participle masculine genitive plural, aorist middle participle neuter genitive plural of ἱεράομαι
ἱεράομαι, Ion. ἱρ-, fut. -άσομαι [ᾱ] J. AJ 4.2.3; Ion. -ήσομαι SIG 1003 (Priene, ii B.C.): aor. -ησάμην ib. 708.34 (Istropolis, ii B.C.); pf. part. ἱερημένος ib. 5:—Pass., aor. 1 part. ἱεραθεῖσα Philol. 71.41 (Delph.):—
- to be a priest or priestess, θεοῦ Hdt. 2.35, cf. SIG 1037.4 (Milet., iv/iii B.C.), al.; θεᾶς D.H. 2.19; θεῷ Paus. 6.11.2, cf. Philol. l.c.: abs., Th. 2.2, Ph. 2.157, al.; c. acc. cogn., ἱερωσύνην ἱεράσασθαι Aeschin. 1.19 (v.l. ἱερώσασθαι): freq. in Inscrr., ἱερασάμενος τῇ πατρίδι CIG 4069 (Ancyra), etc.; cf. ἱερόω.
ἱεράομαι, v. ἱεράω.
ἱεράομαι, ion. ἱράομαι, dep. med., Priester oder Priesterin sein ; θεοῦ, eines Gottes, Her. 2.35 ; absol., Thuc. 2.2 ; ἱερωσύνην ἱεράσασθαι Aesch. 1.19 ; ἱερᾶσθαι καὶ ἄρχειν Dion.Hal. 2.19 u. sonst. – Die VLL haben auch eine Form ἱεράτω, die sie κατὰ νόμον ὀργιαζέτω καὶ θυέτω erkl.
ἱεράομαι,
ἱερεύς, ἵερεια
- Pass. to be a priest or priestess, Hdt., Thuc.