ἱπποπόταμος
ἱπποπόταμος, hippopotamus
ἱππο-πότᾰμος, ὁ,
- hippopotamus, Dsc. 2.23, Gal. 14.241, Dam. Isid. 98:—also ἱππο-ποτάμις (for -ποτάμιος), ὁ, POxy. 1220.21 (iii A.D.).
ἱππο·πόταμος, ου (ὁ) [ᾰ] cheval de rivière, particul. du Nil, hippopotame, Gal. 13, 942 ||
➳ D’ord. ἵππος ποτάμιος.
Étym. ἵ. ποταμός.
ἱπποπόταμος, ὁ, Fluß- oder Nilpferd, Strab. u. a.Sp. Früher getrennt, ἵππος ποτάμιος, Her. 2.71 ; Arist. H.A. 2.7.
1
ὥρᾳ ὀγ]δόῃ ... [γεννᾷς ... ἐπὶ γῆς] ἱπποπό[τα]μον
en la hora octava engendras sobre la tierra un hipopótamo
2
ποίησον ἱπποπόταμον ἐκ κηροῦ πυρροῦ κοῖλον καὶ ἔνθες εἰς τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ... χρυσὸν καὶ ἄργυρον
haz un hipopótamo hueco con cera rojiza e introduce en él oro y plata
ἐπίθες ἐπὶ τὸν λύχνον τὸν πόδα ἱπποποταμίου καὶ λέγε τὸ ὄνομα
pon sobre la lámpara la pata del hipopótamo y di el nombre