ἱπποσύνη
ἱπποσύνη, the art of chariot-driving, horsemanship
ἱπποσύνη, ἡ, (ἵππος)
- the art of driving the war-chariot: generally, driving, horsemanship, ἱπποσύνῃ . . πεποιθώς Il. 4.303, cf. 11.503; ἔξοχοι ἱπποσύνᾳ Simon. 108 ( = IG 1(2).946): in pl., λελασμένος ἱπποσυνάων Il. 16.776, Od. 24.40; ἱπποσύνας ἐδίδαξαν Il. 23.307.
- II = ἵππος II, horse, cavalry, Orac. ap. Hdt. 7.141.
ἱπποσύνη, ης (ἡ) [ῠ]
1 art de conduire un cheval ou un char, Il. 4, 303, etc. ; au pl. Il. 16, 776, etc. ; Od. 24, 40 ; Nonn. D. 37, 310 ||
2 collectiv. cavalerie, Oracl. (Hdt. 7, 141) ||
3 carrière pour les courses de chevaux ou de chars, Eur. Or. 1392 conj.
Étym. ἵππος.
ἱπποσύνη, ἡ, die Kunst des Rosse- od. Wagenlenkens u. des vom Wagen herab Kämpfens ; ἱπποσύνῃ καὶ ἠνορέηφι πεποιθώς Il. 4.303 ; ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο 23.289 ; ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας 307 ; Od. 24.40 ; sp.D., wie Nonn. D. 37.310. – Im Orakel bei Her. 7.141, ἱπποσύνην τε καὶ πεζὸν ἐόντα στρατόν, ist damit die Reiterei bezeichnet. – S. ἱππόσυνος.
ἱπποσύνη
-ης, ἡ
[ἵππος.]
Horsemanship, skill in driving or using the chariot: ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο Il. 23.289. Cf. Il. 4.303, Il. 11.503, Il. 16.809.
In pl. in sim. sense Il. 16.776, Il. 23.307: Od. 24.40.
ἱπποσύνη : horsemanship, i. e. chariot-fighting. (Il. and Od. 24.40.)
ἱπποσύνη, ἡ,
ἵππος
- Ithe art of chariot-driving, horsemanship, Hom.
- II= ἵππος II, horse, cavalry, Orac. ap. Hdt.