ὀρθογώνιος
ὀρθογώνιος, rectangular
ὀρθο·γώνιος, ος, ον, à angle droit, rectangulaire, T. Locr. 98a ; Arstt. An. 2, 2, 2.
Étym. ὀ. γωνία.
ὀρθογώνιος, grad-, rechtwinklig, τρίγωνον, Tim.Locr. 98a, wie Ath. X.418f u. Mathem.
ὀρθογώνιος, rectangular