ὀριγνάομαι
ὀριγνάομαι, to stretch oneself
Could not find ὀριγνῷτʼ in Logeion dictionaries.
ὀριγνῷτʼ present middle optative 3rd singular of ὀριγνάομαι
ὀριγνάομαι, fut. -ήσομαι D.C. 41.53: aor. ὠριγνήθην Antipho Soph. 21, Isoc. Ep. 6.9:—
- stretch oneself, like ὀρέγομαι, ἔγχεσιν ἠδʼ ἐλάτῃς αὐτοσχεδὸν ὠριγνῶντο they fought with outstretched spears, Hes. Sc. 190.
- 2 c. gen., stretch oneself after a thing, aim at, grasp at, ὅτε . . θηρῶν ὀριγνῷτο E. Ba. 1255; ποίας δόξης Isoc. l.c.; τελαμῶνος Theoc. 24.44; κερδέων Herod. 7.37; χορείας Pl. Ax. 366a; τοῦ πλείονος Socr. Ep. 29, D.C. l.c.; aim at, strive, c. inf., κενῶσαι τελέως Gal. 11.363; νικῆσαι Id. 10.5.
- 3 reach, win, Δήμητρος εὐνῆς D.H. 1.61 (v.l. εὐνήν).
ὀριγνάομαι-ῶμαι (impf. ὠριγναόμην-ώμην, f. ὀριγνήσομαι, ao. ὠριγνήθην, pf. inus.) s’allonger :
1 abs. ἔγχεσιν, Hés. Sc. 190, se pencher en avant la lance à la main ||
2 avec un rég. : τινος, Eur. Bacch. 1255 ; Thcr. Idyl. 24, 44 ; Plat. Ax. 366a, pour saisir qqe ch. ; d’où avec l’acc. se saisir de, obtenir, DH. 1, 61.
Étym. ὀρέγομαι.
ὀριγνάομαι, = ὀρέγομαι, sich recken, strecken ; ἔγχεσιν ἠδʼ ἐλάτῃς αὐτοσχεδὸν ὠριγνῶντο, mit Speeren streckten sie sich, sie kämpften mit vorgestreckten Speeren, Hes. Sc. 190 ; ὅτε θηρῶν ὀριγνῷτο, Eur. Bacch. 1255 ; bei Plat. Ax. 366a ist τῆς διαίτης ὀριγνωμένη v.l. für ὀρεγομένη ; – c. gen. braucht es Theocr. 24.44, ὠριγνᾶτο νεοκλώστου τελαμῶνος ; ποίας δόξης ὀριγνηθῆναι, Isocr. ep. 6.9 ; eben so DC. 56.6.
ὀριγνάομαι,
ὀρέγομαι
- 1to stretch oneself, ἔγχεσιν ὠριγνῶντο they fought with outstretched spears, Hes.
- 2c. gen. to stretch oneself after a thing, reach at, grasp at, Eur., Theocr.