ὀσφραίνομαι
ὀσφραίνομαι, to catch scent of, smell, scent, track
Could not find ὀσφραινόμενοι in Logeion dictionaries.
ὀσφραινόμενοι present middle participle masculine nominative plural, present middle participle masculine vocative plural of ὀσφραίνομαι
ὀσφρ-αίνομαι, fut. ὀσφρήσομαι Ar. Pax 152: aor. 2 ὠσφρόμην Hdt. (v. infr.), Ar. Ach. 179; inf. ὀσφρέσθαι Eup. 10; part. ὀσφρόμενος Philonid. 3 (the aor. 1 form ὤσφραντο in Hdt. 1.80, Aristid. 2.308 J. seems to be an error of the copyists for ὤσφροντο which is v.l. in Aristid.):—Pass., aor. ὠσφράνθην Hp. Superf. 25, Arist. de An. 424b4, Pr. 887a10, LXX Ge. 8.21: fut. ὀσφρανθήσομαι ib. To. 6.18, Ps. 134(135).17: the forms ὀσφρᾶται, -ῶνται, etc. only in late writers, as Ph. 1.617 (dub. l.), Paus. 9.21.3, Luc. Pisc. 48, Anon.Lond. 33.30 (f.l. in Antiph. 147.6, Philem. 79.26): aor. ὠσφρήσαντο Arist. ap. Ael. NA 9.54 (om. Rose), Arat. 955, Ael. NA 5.49, etc., ὀσφρηθῆναι Anon.Lond. 34.49, ὠσφρήθη Hsch.:—
- catch scent of, smell, c. gen., Hdt. 1.80, Ar. Ra. 654, X. Mem. 2.1.24, etc.: abs., Pl. Phd. 96b, etc.; ἡ αἴσθησις ἡ τοῦ ὀσφραίνεσθαι Arist. Sens. 445a5: c. acc. only in late writers, ὀ. θρυαλλίδα ἐσβεσμένην Arist. ap. Ael. NA 9.54; for in E. Cyc. 154 (εἶδες γὰρ αὐτήν;—οὐ μὰ Δίʼ, ἀλλʼ ὀσφραίνομαι), αὐτῆς must be supplied, cf. Ar. Ra. 489; and in Id. Pl. 896, ὀσφραίνει τι; τι is adverbial, at all.
- 2 metaph., get scent of, τῆς Ἱππίου τυραννίδος Id. Lys. 619; τοῦ χρυσίου Luc. Tim. 45.
- II causal in Act., ὀσφραίνειν τινά τινι make one smell at a thing, Gal. 12.795; cf. ἀπ-, προσοσφραίνω.
ὀσφραίνομαι, fut. ὀσφρήσομαι, aor. ὠσφρόμην, ὀσφρέσθαι, selten ὠσφράμην, Her. ὄσφραντο, Sp. auch ὠσφρησάμην, Arat. Dios. 223, u. in späterer Prosa, Lobeck Phryn. p. 741 ; ὅταν ὀσφρανθῶσι Philem. bei Ath. VII.289, wie ὀσφράνθητι Mach. ibid. XIII.577f;
riechen, wittern, spüren ; Eur. Cycl. 154 ; ὤσφροντο Ar. Ach. 179 ; ὀσφρόμενος Vesp. 792 ; gew. c. gen., ὡς ὄσφραντο τάχιστα τῶν καμήλων οἱ ἵπποι, Her. 1.80, wie Xen. Mem. 2.1.24 ; absolut, Plat. Phaed. 96b, Theaet. 165d u. Folgende ; übertr., ὀσφραίνομαι τοῦ χρυσίου, Luc. Tim. 45. – Spätere Aerzte haben auch das act. ὀσφραίνω, zu riechen geben, riechen lassen, τινά τι, Einen an Etwas riechen lassen, Lobeck Phryn. p. 468 ; dah. pass. ὀσφραίνομαι, gerochen werden. – Die Präsensformen ὀσφρέω u. ὀσφράω sind wohl nie gebraucht, ὀσφρᾶται Luc. Pisc. 48 zweifelhaft, vgl. Lobeck zu Soph. Aj. p. 220.
riechen, wittern, spüren ; Eur. Cycl. 154 ; ὤσφροντο Ar. Ach. 179 ; ὀσφρόμενος Vesp. 792 ; gew. c. gen., ὡς ὄσφραντο τάχιστα τῶν καμήλων οἱ ἵπποι, Her. 1.80, wie Xen. Mem. 2.1.24 ; absolut, Plat. Phaed. 96b, Theaet. 165d u. Folgende ; übertr., ὀσφραίνομαι τοῦ χρυσίου, Luc. Tim. 45. – Spätere Aerzte haben auch das act. ὀσφραίνω, zu riechen geben, riechen lassen, τινά τι, Einen an Etwas riechen lassen, Lobeck Phryn. p. 468 ; dah. pass. ὀσφραίνομαι, gerochen werden. – Die Präsensformen ὀσφρέω u. ὀσφράω sind wohl nie gebraucht, ὀσφρᾶται Luc. Pisc. 48 zweifelhaft, vgl. Lobeck zu Soph. Aj. p. 220.
ὀσφραίνομαι
ὄζω
- to catch scent of, smell, scent, track, c. gen., Hdt., Ar., etc.; absol., Plat.