ὑπανάστασις
ὑπανάστασις, a rising up from one’s seat
Could not find ὑπαναστάσει in Logeion dictionaries.
ὑπαναστάσει feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine dative singular of ὑπανάστασις
ὑπαναστάσει future middle indicative 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, future active indicative 3rd singular of ὑπανίσταμαι
ὑπανά-στᾰσις, εως, ἡ,
- rising up from oneʼs seat, ὑπαναστάσει τιμᾶν τοὺς πρεσβυτέρους Arist. EN 1165a28, cf. Phld. Hom. p.36 O.: pl., Pl. R. 425b, Porph. Abst. 2.61: cf. ὑπανίσταμαι 2.
ὑπανάστασις, εως (ἡ) [ῠᾰντᾰ] action de se lever par déférence ou pour faire place à qqn, Arstt. Nic. 9, 2, 9 ; au pl. Plat. Rsp. 425b.
Étym. ὑπανίσταμαι.
ὑπανάστασις, ἡ, das Aufstehen von seinem Sitze, um einem Andern Platz zu machen ; im plur., Plat. Rep. IV.425b ; Ggstz κατάκλισις, Arist. Eth. Nic. 9.2.9.
ὑπανάστασις
ὑπανάστᾰσις, εως,
- a rising up from oneʼs seat, Plat.