ὑπεράλλομαι
ὑπεράλλομαι, to leap over
Could not find ὑπεράλμενον in Logeion dictionaries.
ὑπεράλμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular, aorist middle participle neuter accusative singular of ὑπεράλλομαι
ὑπεράλλομαι,
- spring or leap over, or beyond, c. gen., αὐλῆς ὑπεράλμενον (aor. 2 part.) Il. 5.138: also c. acc., πολλὰς στίχας ὑπερᾶλτο (aor. 2) 20.327; so in Prose, X. An. 7.4.17, Eq. 8.4; ὑ. πλοίων ἱστούς, of dolphins, Arist. HA 631a22; τὰς μαχαίρας, of sword-dancers, Phld. Rh. 1.74 S.; τὴν σκιὰν τὴν ἑαυτῶν Plu. Comm.not. 2.1071b.
- II metaph., leap to a high place, LXX Si. 38.33.
ὑπερ·άλλομαι, franchir d’un bond, gén. Il. 5, 138 ; Opp. H. 3, 103 ; El. N.A. 12, 47 ; acc. Il. 20, 327 ; Xén. An. 7, 4, 17, Eq. 8, 4 ; Arstt. H.A. 9, 48, 4 ; Plut. M. 1071b ; fig. s’élever à un rang supérieur, Spt. Sir. 38, 33 ||
➳ Ao. 2, 3 sg. ind. sync. ὑπερᾶλτο, Il. 20, 327 ; part. poét. ὑπεράλμενος, η, ον, Il. 5, 138.
Étym. ὑ. ἅλλομαι.
ὑπεράλλομαι, (ἅλλομαι), darüberweg springen, αὐλῆς ὑπεράλμενον, Il. 5.138 ; überspringen, c. acc., πολλὰς στίχας ὑπερᾶλτο, 20.327 ; auch Xen. An. 7.4.17 u. Sp., wie Luc. Gymnas. 8, τάφρον 27.
†ὑπεράλλομαι
[ὑπερ- 3.]
3 sing. aor. ὑπερᾶλτο Il. 20.327.
Acc. sing. masc. pple. ὑπεράλμενον Il. 5.138.
To leap or spring over.
With genit. : αὐλῆς Il. 5.138.
With acc. : πολλὰς στίχας Il. 20.327.
ὑπεράλλομαι , aor. ὑπερᾶλτο, part. ὑπεράλμενον: leap or spring over, w. gen. or acc. (Il.)
ὑπεράλλομαι
aor1 -ηλάμην
syncop. 3rd sg. aor2 ὑπερ-ᾶλτο
part. -άλμενος
- Dep.:— to leap over or beyond, c. gen., Il.; also c. acc., Il.; so Xen.