ὑπερήνωρ
ὑπερήνωρ, overbearing, overweening
Could not find ὑπεράνορα in Logeion dictionaries.
ὑπεράνορα feminine accusative singular, masculine accusative singular of ὑπερήνωρ
ὑπερήνωρ, Dor. ὑπερ-άνωρ, ορος, ὁ, ἡ, (ἀνήρ) = foreg.,
- overbearing, overweening, of the tyrant Pelias, Hes. Th. 995; θήρ Orph. A. 944; also μεγαλαγορία E. Ph. 184 (lyr.); θυμός Orph. A. 671.—In Hom. only as pr. n.
ὑπερ·ήνωρ, ορος (ὁ, ἡ) fier de sa force, orgueilleux, arrogant, en parl. de pers. Hés. Th. 995 ; en parl. d’animaux, Orph. Arg. 942 ; en parl. de choses (langage, cœur, etc.) Eur. Ph. 185 ; Orph. Arg. 669 ||
➳ Dor. ὑπεράνωρ [ᾱ] Eur. l. c.
Étym. ὑ. ἀνήρ.
ὑπερήνωρ, ορος, ὁ, ἡ, wie ὑπερηνορέων, übermännlich, übermütig, gewalttätig, im tadelnden Sinne, Pelias Hes. Th. 995, u. einzeln bei sp.D. – S. nom. pr.
ὑπερήνωρ
ὑπερ-ήνωρ, Doric ὑπερ-ᾱνωρ, ορος, ὁ, ἡ,
ἀνήρ
- overbearing, overweening, Hes., Eur.