ὑπεραναίσχυντος
ὑπεραναίσχυντος, exceeding impudent
Could not find ὑπεραναίσχυντον in Logeion dictionaries.
ὑπεραναίσχυντον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ὑπεραναίσχυντος
ὑπεραναίσχυντος, ον,
- exceedingly impudent, D. 43.65. Adv. -τως Phld. Rh. 1.227 S.
ὑπερ·αναίσχυντος, ος, ον [ᾰν] d’une impudence qui passe les bornes, Dém. 1071, 27.
ὑπεραναίσχυντος, überaus unverschämt, Dem. 43.65.
ὑπεραναίσχυντος
ὑπερ-αναίσχυντος, ον,
- exceeding impudent, Dem.