ὑπερανθέω
ὑπερανθέω, bloom exceedingly
ὑπερανθέω,
- bloom exceedingly, Arat. 1060, Poll. 3.71.
- 2 to be over-prosperous, D.C. Fr. 39.3.
ὑπερ·ανθέω-ῶ, être dans toute sa fleur, fig. Nyss.
ὑπερανθέω, darüber blühen ; übermäßig blühen, Poll.