ὑπερμενής
ὑπερμενής, exceeding mighty, exceeding strong
Could not find ὑπερμενέτα in Logeion dictionaries.
ὑπερμενέτα masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual, masculine vocative singular, masculine genitive singular, masculine nominative singular of ὑπερμενής
ὑπερμεν-ής, ές, (μένος)
- exceedingly mighty, epith. of Zeus, Il. 2.116, 350, 403, al., Hes. Cat.Oxy. 1358 Fr. 1.11, al.; ὑπερμενέες βασιλῆες Il. 8.236, al.; ἐπίκουροι 17.362.
ὑπερ·μενής, ής, ές, très fort, très puissant, Il. 2, 116 ; 8, 236 ; 17, 362, etc. ; Od. 13, 205 ; 12, 62 ; 20, 222.
Étym. ὑ. μένος.
ὑπερμενής, ές, übermächtig, übergewaltig ; Κρονίων, Il. 2.350, 8.470 u. öfter, wie Hes.; auch βασιλῆες, Il. 8.236, Od. 13.205 ; ἐπίκουρος, 17.362. – Später auch im tadelnden Sinne, übermütig, gewalttätig.
ὑπερμενής
[ὑπερ- 5 + μένος.]
Of exceeding might or power, mighty, powerful.
Epithet of Zeus Il. 2.116=Il. 9.23=Il. 14.69, Il. 2.350, 403, Il. 7.315, 481, Il. 8.470, Il. 11.727, Il. 13.226.
Of kings Il. 8.236 : Od. 13.205, Od. 20.222.
Of the Trojan allies Il. 16.362.
ὑπερμενής
- 1surpassingly strong ὑπερμενὲς ἀκαμαντοχάρμαν Αἶαν fr. 184.
ὑπερμενής , ές (μένος): high-spirited, exalted.
ὑπερμενής
ὑπερ-μενής, ές
μένος
- exceeding mighty, exceeding strong, Hom., Hes.