ὑπεροπτικός
ὑπεροπτικός, disposed to despise others, contemptuous, disdainful
Could not find ὑπεροπτικώτατον in Logeion dictionaries.
ὑπεροπτικώτατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ὑπεροπτικός
ὑπεροπτικός, ή, όν,
- contemptuous, disdainful, Isoc. 1.30, 12.241, Luc. Nigr. 1, etc.; ἠπείλησεν ὑπεροπτικά Id. DDeor. 1[21].1; τὸ -ώτατον D. 17.26. Adv. -κῶς X. HG 7.1.18, Str. 8.6.23: Comp. -ώτερον Plb. 5.46.6: Sup. -ώτατα D.C. 49.7.
- 2 c. gen., ἀδικία ἕξις ὑ. νόμων Pl. Def. 416a.
ὑπεροπτικός, ή, όν, méprisant, dédaigneux de, gén. Plat. Def. 416a ; abs. Isocr. 8d, 283b ; Luc. Nigr. 1, D. mar. 13, 1, etc. ; joint à ἀπίθανος, Luc. D. deor. 21, 1 ||
Sup. -ώτατος, Dém. 218 fin.
Étym. ὑπερόψομαι.
ὑπεροπτικός, ή, όν, Andere zu verachten od. verächtlich zu behandeln gewohnt, dazu geneigt ; Isocr. 1.30 ; Plat. defin. 416 ; τοῦ πλείονος, Aristipp. bei DL. 2.72;
• adv. ὑπεροπτικῶς , τινός, Xen. Hell. 7.1.18 ; ὑπεροπτικώτερον χρῆσθαι τοῖς φίλοις Pol. 5.46.6 ; Luc. Nigr. 1 D. D. 22 u. öfter.
• adv. ὑπεροπτικῶς , τινός, Xen. Hell. 7.1.18 ; ὑπεροπτικώτερον χρῆσθαι τοῖς φίλοις Pol. 5.46.6 ; Luc. Nigr. 1 D. D. 22 u. öfter.
ὑπεροπτικός
from ὑπερόπτης
ὑπεροπτικός, ή, όν
- disposed to despise others, contemptuous, disdainful, Isocr., Dem.:—adv. -κῶς, Xen.