ὑπεροπτικός
ὑπεροπτικός, disposed to despise others, contemptuous, disdainful
Could not find ὑπεροπτικὸν in Logeion dictionaries.
ὑπεροπτικὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ὑπεροπτικός
ὑπεροπτικός, ή, όν,
- contemptuous, disdainful, Isoc. 1.30, 12.241, Luc. Nigr. 1, etc.; ἠπείλησεν ὑπεροπτικά Id. DDeor. 1[21].1; τὸ -ώτατον D. 17.26. Adv. -κῶς X. HG 7.1.18, Str. 8.6.23: Comp. -ώτερον Plb. 5.46.6: Sup. -ώτατα D.C. 49.7.
- 2 c. gen., ἀδικία ἕξις ὑ. νόμων Pl. Def. 416a.
ὑπεροπτικός, ή, όν, méprisant, dédaigneux de, gén. Plat. Def. 416a ; abs. Isocr. 8d, 283b ; Luc. Nigr. 1, D. mar. 13, 1, etc. ; joint à ἀπίθανος, Luc. D. deor. 21, 1 ||
Sup. -ώτατος, Dém. 218 fin.
Étym. ὑπερόψομαι.
ὑπεροπτικός, ή, όν, Andere zu verachten od. verächtlich zu behandeln gewohnt, dazu geneigt ; Isocr. 1.30 ; Plat. defin. 416 ; τοῦ πλείονος, Aristipp. bei DL. 2.72;
• adv. ὑπεροπτικῶς , τινός, Xen. Hell. 7.1.18 ; ὑπεροπτικώτερον χρῆσθαι τοῖς φίλοις Pol. 5.46.6 ; Luc. Nigr. 1 D. D. 22 u. öfter.
• adv. ὑπεροπτικῶς , τινός, Xen. Hell. 7.1.18 ; ὑπεροπτικώτερον χρῆσθαι τοῖς φίλοις Pol. 5.46.6 ; Luc. Nigr. 1 D. D. 22 u. öfter.
ὑπεροπτικός
from ὑπερόπτης
ὑπεροπτικός, ή, όν
- disposed to despise others, contemptuous, disdainful, Isocr., Dem.:—adv. -κῶς, Xen.