ὑπερούσιος
ὑπερούσιος, above Being
ὑπερούσιος, ον,
- above Being, Them. Or. 1.8b, Procl. Inst. 115, Theol. Plat. 3.21, Syrian. in Metaph. 5.34. Adv. -ίως Procl. Inst. 118, 145, Eustr. in EN 40.7.
ὑπερ·ούσιος, ος, ον, supérieur à toutes les substances, supersubstantiel, Procl. Inst. theol. p. 168 ; Syn. Hymn. 1, 62, 67.
Étym. ὑ. οὐσία.
ὑπερούσιος, übersubstantiell, K.S.