ὑποτοπέω
ὑποτοπέω, to suspect, surmise
Could not find ὑποτοπήσας in Logeion dictionaries.
ὑποτοπήσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ὑποτοπέω
ὑποτοπ-έω, pf. -τετόπηκα D.C. 38.42:—
- suspect, surmise, τι Th. 1.56; c. acc. et inf., ib. 20, 51, Alciphr. 3.72, Procop. Vand. 1.18; ὑ. μὴ . . Th. 2.13.
- 2 c. acc pers., suspect him, Id. 5.116 (s. v.l.).
- II Med. ὑποτοπέομαι, aor. ὑπετοπήθην in med. sense:—suspect a thing, οὐδὲν ὑποτοπηθέντα Hdt. 9.116; κάχʼ ὑποτοπεῖσθαι Ar. Ra. 958: c. inf., ὑποτοπηθέντες Δημάρητον δρησμῷ ἐπιχειρέειν Hdt. 6.70, cf. Ar. Th. 496, Lys. 9.4 (Scal. for ὑπετυπούμην) ; ὑποτοπεῖσθαι χρὴ ἐκ τῶν γεγραμμένων one must form an idea, Hp. Art. 33.—In Att. Prose the word generally used was ὑποπτεύω.
ὑπο·τοπέω-ῶ (impf. ὑπετόπουν, ao. ὑπετόπησα, pf. ὑποτετόπηκα) soupçonner : τι, Thc. 1, 56, qqe ch. ; avec une prop. inf. Thc. 1, 20, 51, etc. ; avec μή, Thc. 2, 13 ; avec un acc. de pers. Thc. 5, 116 ||
Moy. (ao. pass.)
1 soupçonner : τι, Hdt. 9, 116 ; Ar. Ran. 958 ; DH. 1, 81, qqe ch. ; avec une prop. inf. Hdt. 6, 70 ; Ar. Th. 496 ; Lys. 114, 32 ||
2 se faire une idée de qqe ch. Hpc. ||
➳ Ao. pass. ὑπετοπήθην, au sens tr. Hdt. 9, 116 ; DH. l. c.
Étym. ὑ. τόπος.
ὑποτοπέω, als dep. mit aor. pass., = ὑποπτεύω, argwöhnen, vermuten, glauben, meinen ; mit dem acc. c. inf., ὑποτοπηθέντας, Her. 6.70 ; τί, 9.116 ; Ar. Ran. 958, Thesm. 503, Lys. 9.4 ; im act., ὑποτοπήσαντες, Thuc. 1.20, 51, u. öfter, u. Sp.
ὑποτοπέω
aor1 -ετόπησα
aor1 ὑπετοπήθην
- Ito suspect, surmise, Thuc.; c. acc. et inf., Thuc.
- 2c. acc. pers. to suspect him, Thuc.
- IIso as Dep. ὑποτοπέομαι to suspect a thing, Hdt., Ar.; c. acc. et inf. to suspect that . ., Hdt., Ar.