ὑψιπέτης

ὑψῐ-πέτης, ου, Dor. ὑψῐ-πέτας, α, ὁ: (πέτομαι):—

• high-flying, soaring, αἰετός Il. 12.201, 219, Od. 20.243; ὑψιπετᾶν ἀνέμων Pi. P. 3.105; γενοίμαν αἰετὸς ὑψιπέτας S. Fr. 476 = Ar. Av. 1337 (lyr.): Comp. -έστερος Herm. ap. Stob. 1.49.45:—some unnamed Gramm. (in opposition to Aristarchus) wrote ὑψιπετῆς (contr. from ὑψιπετήεις), v. Sch. A Il. 12.201; the acc. sg. ὑψιπετῆ ὄρνιθα in Ant.Lib. 16.2 belongs in sense to this word, in form to the next.

ὑψιπέτης, ὁ, der hochfliegende ; αἰετός Il. 12.201, 219, 13.822, Od. 20.243, wie Soph. frg. 423 ; ὑψιπετᾶν ἀνέμων Pind. P. 3.105 ; sp.D., wie Antip.Sid. 105 (VII.172); weil sich auch ὑψιπετήεις findet, betrachteten einige Gramm. ὑψιπετής als hieraus zusammengezogen u. akzentuierten ὑψιπετῆς, vgl. Hdn. bei Schol. Il. 12.201 u. EM. 786.8.

ὑψιπέτης

[ὕψι + πέτομαι.]

High-flying, soaring.

Epithet of the eagle : αἰετός Il. 12.201= 219, Il. 13.822 : Od. 20.243.

For Pindar, see also: ὑψιπέτας

ὑψιπέτης (πέτομαι): high-flying.

ὑψιπέτης ὑψῐ-πέτης, ου, πέτομαι

• high-flying, soaring, Hom., Ar.: generally lofty, Eur.