αἱματόω
αἱματόω, to make bloody, stain with blood
Could not find ᾑματωμένον in Logeion dictionaries.
ᾑματωμένον perfect middle-passive participle masculine accusative singular, perfect middle-passive participle neuter nominative singular, perfect middle-passive participle neuter vocative singular, perfect middle-passive participle neuter accusative singular of αἱματόω
- make bloody, stain with blood, αἱμάτου θεᾶς βωμόν E. Andr. 260; διὰ παρῇδος ὄνυχα . . αἱματοῦτε Id. Supp. 77:—Pass., μηδὲν αἱματώμεθα A. Ag. 1656; κρᾶτας αἱματούμενοι E. Ph. 1149; ᾑματωμένη χεῖρας Id. Ba. 1135, cf. Ar. Ra. 476, Th. 7.84, X. Cyr. 1.4.10, etc.
- 2 slay, aor. αἱματῶσαι S. Fr. 987.
- II turn into blood, τὴν τροφήν Gal. 8.379:—Pass., Ruf. Ren.Ves. 5.2, Gal. 17(2).692.
I tr.
1 ensangrentar
θεᾶς βωμόν
χρῶτα φόνιον
• esp. en v. med.-pas. ensangrentarse
οὐδ' αἱματοῦται βωμός
ὕδωρ ... ᾑματωμένον
ᾑματωμένος ὁ Κάικος
μηδὲν αἱματώμεθα
κρᾶτας
χεῖρας
2 derramar la sangre, matar S.Fr.987.
3 convertir en sangre
αἱματοῦν τὴν τροφήν
ἡ αἱματοῦσα δύναμις
• med.-pas. convertirse en sangre
πρίν ἀκριβῶς αἱματωθῆναι τὴν τροφήν
II intr. sangrar Ps.Caes.101.12.
- to make bloody, stain with blood, Aesch., Eur.