ῥυάχετος

ῥῠάχετος [ᾱ], ὁ,

• Lacon. word in Ar. Lys. 170, ὁ τῶν Ἀσαναίων ῥ. the unstable crowd of the Athenians; expld. by Hsch. and Phot. as ὁ ῥέων ὀχετός; cod. Rav. gives ῥυγχάχετος, other codd. and Suid. ῥυχάχετος.

ῥυάχετος, ὁ, der wirbelnde Volksstrom, Ἀσαναίων, Ar. Lys. 170 ; Schol. θόρυβος καὶ συρφετός ; v.l. sind ῥυάγχετος, ῥυέχετος, ῥυχάχετος u. ῥυγχάχετος ; Hesych. erkl. ῥυάχετος, ὁ ῥέων ὀχετός, welche Erkl. in Phot. bei ῥυέχετος steht ; es hängt wohl mit ῥύαξ zusammen.