divina

…rebus temeritas in assentiendo errorque turpis est, tum in eo loco maxime in quo iudicandum est quantum auspiciis rebusque divinis religionique tribuamus ; est enim periculum, ne aut neglectis iis impia fraude aut susceptis anili superstitione obligemur. quibus…

M. Tullius Cicero, De Divinatione

…est de somniorum veritate sententia, atque idem etiam vota suscipi dicitis oportere Nempe singuli vovent, audit igitur mens divina etiam de singulis ; videtis ergo non esse eam tam occupatam quam putabatis. Fac esse distentam, caelum versantem…

M. Tullius Cicero, de Natura Deorum

…vero eius condiscipulus Xenocrates in hoc genere prudentior est, cuius in libris qui sunt de natura deorum nulla species divina describitur ; deos enim octo esse dicit, quinque eos qui in stellis vagis nominantur, unum qui ex omnibus…

M. Tullius Cicero, de Natura Deorum

…impetus nefarios ab urbe in Galliam avertit, tum milites veteranos qui primi Caesarem secuti sunt, tum illas caelestis divinasque legiones, Martiam et quartam comprobastis quibus, cum consulem suum non modo reliquissent, sed bello etiam persequerentur honores…

Cicero, Philippicae

…cum laude ac virtute versatur quin spe posteritatis fructuque ducatur. itaque cum multis aliis de causis virorum bonorum mentes divinae mihi atque aeternae videntur esse, tum maxime quod optimi et sapientissimi cuiusque animus ita praesentit in posterum ut nihil…

Cicero, pro Rabirio Perduellionis Reo

…tantum abest ut voluptates consectentur, etiam curas, sollicitudines, vigilias perferunt optimaque parte hominis, quae in nobis divina ducenda est, ingenii et mentis acie fruuntur nec voluptatem requirentes nec fugientes laborem. nec vero intermittunt aut admirationem…

M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum

…doctissimis sapientissimisque placuit, haustos animos et libatos habemus ; cumque omnia completa et referta sint aeterno sensu et mente divina, necesse est contagione divinorum animorum animos humanos commoveri. sed vigilantes animi vitae necessitatibus serviunt diiunguntque se a societate…

M. Tullius Cicero, De Divinatione

…et gravi opere perfungimur ; est enim animus caelestis ex altissimo domicilio depressus et quasi demersus in terram, locum divinae naturae aeternitatique contrarium. sed credo deos immortalis sparsisse animos in corpora humana, ut essent qui terras tuerentur quique…

M. Tullius Cicero, De Senectute

…materiam infinitam, sed ex ea particulas similes inter se minutas, eas primum confusas postea in ordinem adductas mente divina. Xenophanes paulo etiam antiquior unum esse omnia, neque id esse mutabile, et id esse deum neque natum…

M. Tullius Cicero, Lucullus

…necesse fuisse Cypselum regnare Corinthi, quamquam id millensimo ante anno Apollinis oraculo editum esset. At si ista conprobabis divina praedicta, et, quae falsa in futuris dicentur, in iis habebis, ut ea fieri non possint ut…

M. Tullius Cicero, De Fato