foedero
Could not find Foederata in Logeion dictionaries.
Foederata Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of foedero
Foederata Adjective: feminine ablative singular, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural of foederatus
foedĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [2. foedus],
- to establish by treaty or league (in verb. finit., late Lat.): cum foederaretur concordia, Amm.31, 4: pacem, id. 25, 7: amicitias, Hier. Ep. 5, 1; but class. in the part.: foedĕrātus, a, um, leagued together, confederated, allied: si qui foederatis civitatibus ascripti essent, Cic. Arch. 4, 7: civitates, id. Verr. 2, 3, 6, § 13: populus, id. de Or. 1, 40, 182; id. Balb. 8, 22; cf. absol.: ut omnium beneficiorum nostrorum expertes faciat foederatos, id. ib.: Mamertinorum foederatum atque pacatum solum, id. Verr. 2, 4, 11, § 26.
foedero, āvī, ātum, āre (2. foedus), I) durch ein Bündnis herstellen, -stiften, concordiam, pacem, Amm.: amicitias, Hieron.: nascentem amicitiam, durch ein Bündnis befestigen, Flor. Verg. orat. an poët. p. 106, 19 H. – II) durch ein Bündnis verbünden, iurgantes inter se, Paul. Non. ep. 27, 10: adhuc nomine est foederatus, Pacat. pan. 22, 5: m. Dat. (wem? mit wem?), foederari Cynicis, Iul. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 4, 43: Ptolemaeus rex foederatus nobis et socius, Amm. 14, 8, 15. Vgl. foederatus.
See: foederare
fœdĕrō, āvī, ātum, āre (fœdus 2), tr., unir par alliance : Amm. 31, 4.