maco
măco, ĕre, 3, v. a. [cf. macellum],
- to maul, beat, hack: namque nullum Pejus macit homonem quamde mare saevum, Naev. ap. Paul. ex Fest. p. 397 Müll. ad loc.: ut nunc saepe boves lucae ferro male mactae Diffugiunt, Lucr. 5, 1339 Munro ad loc.
Macio, Computus ann. 1202. apud D.
Brusseltom. 2. de Usu feud. pag.
Et pro duobus Maçonibus, et pro duobus fabris et pro duobus pionariis, etc.