About Report a problem

Menu

satus

satus2, a sowing, planting

Frieze-Dennison Vergil

satus , a, um: begotten of, born of, sprung from, with abl., 2.540; offspring, son of, 5.244; daughter of, 7.331. (serō, serere, sēvī, satus)

Could not find Satu in Logeion dictionaries.

Satu Noun: masculine ablative singular of satus2

See Satu in Morpho

sătus, a, um, Part. of 1. sero.
sătus, ūs, m. [1. sero], a sowing, planting (several times in Cic.; elsewhere rare).
  • I Lit.: satui semen dederit nemini, Cato R. R. 5, 3: herbam asperam, credo (sc. exstitisse), avium congestu, non humano satu, Cic. Div. 2, 32, 68: quid ergo vitium ortus, satus, incrementa commemorem? id. Sen. 15, 52.—
    • B Transf., a begetting, producing; origin, stock, race: a primo satu, quo a procreatoribus nati diliguntur, Cic. Fin. 5, 23, 65; cf.: genitalis, Lucr. 4, 1229: me ut credam ex tuo esse conceptum satu, Att. ap. Non. 174, 12; cf. id. ib. 174, 14: Herculi Jovis satu edito, Cic. Off. 1, 32, 118: ex hominum pecudumve conceptu et satu, id. Div. 1, 42, 93: Caeli satu Terraeque conceptu generati, id. Univ. 11.—*
  • II Trop., seed: philosophia praeparat animos ad satus accipiendos, Cic. Tusc. 2, 5, 13.

Saved

Recent