vah
vah, interj., of surprise, joy or anger, ah! oh!
vah (fuller form vaha, Plaut. Cas. 4, 4, 25 (838); Afran. ap. Charis. p. 187 P.), interj., = Gr. οὐά, οὐᾶ; an exclamation of astonishment, joy, anger, etc.,
- ah! oh! vah! solus hic homo'st, qui sciat divinitus, Plaut. Curc. 2, 1, 33 (248); 2, 3, 79 (358); id. Trin. 5, 2, 13 (1137) (ante-class. and late Lat.); id. Most. 1, 3, 99 (255): vah! Homo amicus nobis jam inde a puero, Ter. Ad. 440: vah consilium callidum! id. And. 589; cf.: cum dolentes dicimus heu! vel cum delectamur vah dicimus, Aug. Tract. in Joan. 51: vah! apage te a me, Plaut. Am. 2, 1, 32 (582); Ter. Ad. 315; 578; id. Eun. 730: vah! perii! hoc malum integrascit, id. And. 688; id. Heaut. 253; Vulg. Job 39, 25; id. Matt. 27, 40.
vāh! Interi. zum Ausdruck der Verwunderung, der Freude, des Unwillens, ach! ei! haha! potztausend! Komik. u.a.: vollere Form vaha! Afran. com. 39; vgl. Prisc. 1, 25.
va, ve, heu
tertia fuit inlusio quando transeuntes illi pendenti in cruce dicebant: “vah, qui destruis templum Dei” [cf. ]Matth. xxvii 40
nunc de Pilato ad Herodem ductus et ab eo contemptus irridetur, conspuitur, flagellatur, crucifigitur, et crucifixo improperatur: “vah! qui destruis templum Dei”
indignacio cum afficitur extollendo propriam excellenciam per alterius abjeccionem ut ‘vah’
vah [MS: vath ] de tam supercilioso principe!
vah, Petre Alfunse, multum pertransivit temporis ex quo ad te venire, te videre, tecum loqui et commorari sollicitus fui
vau, admirando vel vitando
est enim ‘vah’ ‥ interjectio exultantis vel properationis [cf. ]Job xxxix 25
vāh, (13) interj. [exprimant lʼétonnement, la douleur, la joie, la colère, le mépris, la menace] ah ! oh ! : Pl. Curc. 248 ; Ter. Eun. 730.
vāh
- interj., of surprise, joy or anger, ah! oh! T.