adhortatus
Could not find adhortatum in Logeion dictionaries.
adhortatum Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular, Noun: masculine accusative singular of adhortatus
adhortatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: supine of adhortor
ădhortātus, a, um, Part. of adhortor.
- 2 * ădhortātus, ūs, m. [adhortor], an exhortation, persuasion: meo adhortatu, Ap. Apol. p. 338.
adhortātus, Abl. ū, m. (adhortor), die Mahnung, Aufforderung, Vell. 2, 89, 4. Apul. apol. 102.
1 ădhortātus, a, um, part. de adhortor.
2 ădhortātŭs, ūs, m. , [seult à lʼabl.] exhortation : Apul. Apol. 102.
adhortatus , us. m. et, v. adhortor
See an image
See an image
adhortatus , a, um. part. et, v. adhortor
See an image
See an image
Theutgaudus atque Guntharius tunc episcopi.... nequaquam ad conjugem proprium reverti suasione fecerunt.... juxta quod a Sede apostolica crebro fuerant Adhortati, etc.