approbo
approbo, to assent to, favor, approve; recommend, endorse
Could not find approbata in Logeion dictionaries.
approbata Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of approbo
- To assent to as good, to regard as good, to approve, to favor (freq. and class.; syn.: probo, laudo): id si non fama adprobat, * Ter. Phorm. 724: (populus Romanus) meum jus jurandum unā voce et consensu approbavit, Cic. Pis. 3, 7: approbatā laudatāque Cottae sententiā, id. Sest. 34, 74: aliquid magno clamore, id. Arch. 10, 24: legiones clamore donum adprobantes, Liv. 7, 37; 7, 41: consilium vehementer adprobare, Cic. ad Q. Fr. 3, 4 et saep.—So of the gods, to allow a thing to take place, to favor (cf. admitto, II. B.): quod actum est di adprobent, Cic. Fam. 2, 15; 1, 9, 19: musis omnibus adprobantibus, id. ib. 7, 23, 2; cf. Plaut. Am. prol. 13.—
- II To show as being good and true, to make evident, to prove, demonstrate, confirm, establish: hoc autem nihil attinet approbari, Cic. Inv. 1, 36 fin.: innocentiam adprobare, Tac. A. 1, 44: excusationem, id. Agr. 42.—With acc. and inf.: vivere eos approbant, Plin. 9, 57, 83, 177: quo magis degenerāsse eum a civili more approbaret, Suet. Aug. 17: Cajo talem et se et exercitum approbavit, ut, etc., Suet. Galb. 6 al.—
- III Aliquid alicui adprobare, to make good to one, to render acceptable, satisfactory: opus manu factum regi adprobavit, Vitr. 9, 3: prima castrorum rudimenta duci adprobavit, his first military duties he learned to the satisfaction of his commander, Tac. Agr. 5; Dig. 19, 2, 24; cf. Herz. ad Caes. B. G. 7, 63.
- 1. (a) instemmen met, goedkeuren, inwilligen, aanvaarden [consilium alcis; sententiam; orationem; falsa pro veris]; (b) zegenen; ➤ di approbent;
- 2. tot tevredenheid v. iem. doen of voltooien, aanvaardbaar maken [opus];
- 3. bewijzen, laten blijken, betuigen [innocentiam; fidem suam regi].
- to assent to, favor, approve: id si non fama adprobat, T.: orationem, Cs.: falsa pro veris: approbatā sententiā: ita fieri oportere: dis approbantibus: illud clamore.—To make acceptable, obtain approval for: iudici officium: rudimenta Paulino, served acceptably to, etc., Ta.: opus, Ph.: in approbandā excusatione. in making good his excuse, Ta.
-
…dignitas neu magis irae vostrae quam famae consulatis. Nam si digna poena pro factis eorum reperitur, novum consilium adprobo ; sin magnitudo sceleris omnium ingenia exsuperat, his utendum censeo, quae legibus conparata sunt. Plerique eorum ,…
Sallust, Catilina
-
…facta sunt, ad te missa esse arbitror. equidem pro eo, quanti te facio, quicquid feceris, approbabo, sed te quoque confido ea facturum, quae mihi intelleges maxime esse accommodata. ego C. Pomptinum ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…beate vivendum se ipsa esse contentam. Sed possunt haec quadam ratione dici non modo non repugnantibus, verum etiam approbantibus nobis. sic enim ab Epicuro sapiens semper beatus inducitur finitas habet cupiditates, neglegit mortem, de diis inmortalibus…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…nullos ex iis quos nunc lectito auctores qui dicant fieri id oportere quod saepe tecum egi et quod a te approbari volo, de fano illo dico, de quo tantum quantum me amas velim cogites. equidem neque de genere…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…licet. hoc fecissem. facias licet ; nemo prohibet. hoc decrevissem. decerne, modo recte ; omnes approbabunt. hoc iudicassem. laudabunt omnes, si recte et ordine iudicaris. dum necesse erat resque ipsa cogebat ,…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…delectatus. ac primum illud in quo te Dicaearcho adsentiri negas, etsi cupidissime expetitum a me est et te approbante ne diutius anno in provincia essem, tamen non est nostra contentione perfectum. sic enim scito, verbum in…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…diei gratulationem sed aeternitatem immortalitatemque donavit, cum meum ius iurandum tale atque tantum iuratus ipse una voce et consensu approbavit. quo quidem tempore is meus domum fuit e foro reditus ut nemo, nisi qui mecum esset, civium…
Cicero, in Pisonem
-
…, filiae tuae socerum, et M. Brutum, generum tuum, conlegique coniunctio praesertim tam honorifice a te approbata non mediocre vinculum mihi quidem attulisse videtur ad voluntates nostras copulandas. sed et, si Clodium convenero, ex…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…comprehendibile feretis haec ATT. nos vero inquit ; quonam enim alio modo καταλημπτὸν diceres sed cum acceptum iam et approbatum esset, comprehensionem appellabat, similem is rebus quae manu prenderentur ; ex quo etiam nomen hoc duxerat at ,…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…eos civis qui hoc bello contra patriam arma ceperunt ; quos quidem ego omnibus sententiis ulciscor et persequor omnibus bonis approbantibus. tu quid de hac re sentias, tui iudici est ; ego sic sentio trium fratrum unam et eandem…
Cicero, Epistulae ad Brutum