arcuo
Could not find arcuata in Logeion dictionaries.
arcuata Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of arcuo
arcuata Adjective: feminine ablative singular, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural of arcuatus
arcŭo, āvi, ātum, 1, v. a. [arcus],
- to make in the form of a bow, to bend or curve like a bow (not before the Aug. per.): curru arcuato vehi, i.e. covered, Liv. 1, 21: opus, Plin. Ep. 10, 46, 2: (millepeda) quae non arcuatur, does not bend itself in the form of a bow, Plin. 29, 6, 39, § 137 (cf. arcuatim); Ov. M. 11, 590.
arcuo, āre (arcus), bogenförmig machen, im Aktiv nur refl. arcuare, im Passiv in medialer Bed. arcuari, sich bogenförmig krümmen, Bogen machen, a) v. Örtl.: sinus arcuat, Mela 3, 8, 1 (3. § 72): Araxes arcuato amne descendit, Mela 3, 5, 5 (3. § 40). – b) v. leb. Wesen: illam (milipedam), quae non arcuatur, sepa Graeci vocant, Bogen macht, bogenförmig kriecht, Plin. 29, 136 (vgl. ibid.: milipeda multis pedibus arcuatim repens).
See: arcuare
arcŭō, āvī, ātum, āre (arcus), tr., courber en arc : Liv. 1, 21, 4 ; Plin. 29, 137.
➳ arquare N. Tir. 100, 79.