arduum
arduum, a steep place, steep
Frieze-Dennison Vergil
arduum , uī, n.: a high place; height, 5.695; 7.562.
Could not find arduumque in Logeion dictionaries.
arduumque Noun: neuter genitive plural, Noun: neuter accusative singular, Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter vocative singular of arduum
arduumque Adjective: masculine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular of arduus
ardŭum, (11) ī, n. (arduus), hauteur, montagne : [au sing. seult avec prép.] pedites, ut per arduum leni gradu ducuntur Liv. 38, 21, 3, lʼinfanterie, en raison de la raideur de la pente, sʼavance au petit pas ; ardua terrarum Virg. En. 5, 695, les montagnes.
arduum ī, n
- arduus, a steep place, steep: ardua evadere, L.: in ardua montis ite, O.: per arduum scandere, H.—Fig., difficulty: nil mortalibus ardui est, H.