About Report a problem

Menu

cantito

cantito, to sing often

Could not find cantitata in Logeion dictionaries.

cantitata Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of cantito

See cantitata in Morpho

cantĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. act. [canto; cf. Varr. L. L. 6, 7, § 75 Müll.; 8, 33, § 119],
  • to sing or play often or repeatedly (rare): ut habeas quīcum cantites, Ter. Ad. 750: carmina in epulis esse cantitata a singulis convivis de clarorum virorum laudibus, Cic. Brut. 19, 75 (cf. cano, II. B.); Suet. Ner. 39: dulce cantitant aves, Ap. Met. 6, 6, 12.

Saved

Recent