cinctum
Could not find cinctumque in Logeion dictionaries.
cinctumque Noun: neuter vocative singular, Noun: neuter accusative singular, Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter genitive plural of cinctum
cinctumque Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: supine of cingo
cinctumque Noun: masculine accusative singular of cinctus
cinctum, i, n., v. 2. cinctus.
cīnctum, ī, n. (cingo), der Gurt, Gürtel, Scribon. 163. Porphyr. Hor. de art. poët. 50.
cīnctum, ī, n. , ceinture : Scrib. Comp. 16, 3.
Deinde ipsas parrochias de Valle Lordensis, id est, ipsam Petram cum Argilers, vel Sischer, cum Linars et Monte Calvo, sive illa Curriz, vel Mesapol, atque Terrers, sive Taravil, et illo Cincto, vel Currezano, atque illam Tintillaginem, vel Oderam, seu ipsam Moram, vel illam silvam, atque Bisauram.
Similiter concedimus ad ipsam casam Dei in villabus eorum, seu super terraturiis eorum, vel Cinctus eorum infra aut adforis advenerint, et quicquid ibidem negotiatum fuerit, omne teloneum.Charta ann. 849. tom. 8. ejusd. Collect. pag. 503 :
Et quicquid in villis seu super terris vel Cinctis eorum, vel in mercatum, qui super terram ipsius monasterii constitutus est, etc.Occurrit rursum in Ch. ann. 859. ibid. pag. 560.
Chaint. Acta B. Joan. Firm. tom. 2. Aug. pag. 463. col. 1 :
Nondum xv. annorum existens, voluit ad carnem ferreum Cinctum portare.Lit. remiss. ann. 1365. in Reg. 98. Chartoph. reg. ch. 738 :
Ledit Loubet aians sadite badelaire et bouclier à son Chaint, etc.Vide Cinctorium.