civiliter
civiliter, citizen-like, as becomes a private citizen
Could not find ciuiliter in Logeion dictionaries.
ciuiliter Adverb of civiliter
cīvīlĭter, adv., v. civilis fin.
cīvīliter, Adv. (1. civilis), I) bürgerlich, wie ein Bürger, wie es unter Bürgern üblich ist, -sich ziemt, vivere, Cic. fr.: vim facere, Liv. – II) = leutselig, herablassend, höflich, plus quam c., härter, als seine Leutseligkeit erwarten ließ, Ov.: Compar. civilius, Plin. pan. 29, 2. Apul. met. 9, 39: Superl. civilissime, Eutr. 7, 8.
multa sunt dominia civilia hominum ~er dominancium super temporalibus
Deus non vult voluntate beneplaciti sed permissive solum reges et principes qualitercumque bonos dominari ~er super servos suos et regna aut dominia eorum temporalia
populus prudens et providus ac civitas [Wintonia ] semper ~er agens
[Augustus ] xliiij annis quibus solus gessit imperium ~issime vixit
rex magnatibus ~er nimis occurrit et duxit eos Londoniam cum ipso per aliquot dies convivaturos
sis inter cives civis [gl.: pacifficus inter pacifficos, †civiter te gerens ]
leges, cum sint pacta et humana statuta ad ~er convivendum
civiliter ipsi / indulgent proceres cyathis
[W. abbas, ob. 1235 ] conventus calciamenta ‥ de vili corio ‥ in alutam, id estcordewan , ~er commutavit
egregie facta, ~er dicta redigentes in cronicam
si quid lesionis affert causa, in litigantes cadit, sive ~er sive criminaliter actum sit
placita que ~er in curia proponuntur
cum [actio ] criminalis semel fuerit instituta ~er, queritur an accusans mutare possit et agere criminaliter, et e contrario
quicunque ‥ habet ‥ que ~er aut criminaliter moveri vult
juriste civiles aut ~er jus canonicum tractantes
cīvīlĭtĕr (14) (civilis), ¶ 1 en citoyen, en bon citoyen : vivere civiliter Cic. Fr. E 9, 4, vivre en bon citoyen ; vir civiliter eruditus Gell. pr. 13, homme qui a reçu une éducation libérale, cf. Liv. 38, 56, 9 ¶ 2 dans les formes légales : quamdiu civiliter sine armis certetur Cæl. d. Cic. Fam. 8, 14, 3, tant que le conflit se tient dans les formes légales, sans recours aux armes ¶ 3 avec modération, avec douceur : Ov. Tr. 3, 8, 41 ; Tac. Ann. 3, 76 ¶ 4 civilement, en matière civile : actio civiliter moveri potest Dig. 47, 10, 37, on peut intenter une action civile || civilius Plin. Min. Pan. 29, 2 ; civilissime Eutr. 7, 8.
Expletis ergo Moabia principatus sui annis 20. quorum Civiliter vixit 5. humanæ naturæ debitum solvit.Idem æra 716 :
Qui nullam unquam, ut hominibus moris est, sibi regalis fastigii causa gloriam appetivit, sed communiter cum omnibus Civiliter vixit.Et æra 753 :
Romanorum 64.Adde in æra 756. 759.Philippicus Imperio coronatur regnans Civiliter quadram cum anno, etc.
de Laurieretom. 2. Ordinat. pag. 4 :
Et omnibus illis quos super præmissis repereritis innocentes ad sua per nos officia restitutis, repertos culpabiles, sic Civiliter puniatis, quod cæteri eorum pœna perterriti, a similibus imposturis arceantur.
Civilement, in Lit. ann. 1358. tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 256. art. 9. Sentent. ann. 1282. ad calcem Necrolog. Paris. MS :
Si ex hiis agatur contra ipsos Civiliter dumtaxat ad aliquam pœnam pecuniariam, etc.Libert. Figiaci ann. 1318. tom. 7. earumdem Ordinat. pag. 660. art. 3 :
Quibus consulibus licebit compellere suos cohabitatores, Civiliter tamen, renitentes in præmissis.Qua notione accipiendum
Civiliter punire. Vide infra Criminalitas.
cīvīliter
adv.
- civilis, citizen-like, as becomes a private citizen: vivere: vim facere: cenare, with decent hospitality, Iu.: Exercet plus quam civiliter iras, excessively, O.