complementum

complēmentum, i, n. [compleo],

• that which fills up or completes, a complement (rare; only fig.): numerorum (inania quaedam verba), * Cic. Or. 69, 230: omnium accusationum, that gives them their full weight, Tac. A. 3, 38: accusationis, Cod. Th. 9, 24, 3.

complēmentum, ī, n. (compleo), das Ausfüllungsmittel, Ergänzungsmittel, übtr., inculcata reperias inania quaedam verba quasi complementa numerorum, Cic. or. 230: quod (maiestatis crimen) tum omnium accusationum c. erat, was damals jeder A. erst den Nachdruck gab, Tac. ann. 3, 38: u. so c. accusationis, Cod. Theod. 9, 24, 3.

complementum [CL = something that completes] 1 completeness. b (phil.) self-realisation. Christus ‥ ~um vobis tribuat caritatis Egb. Pont. 98; ut virtutis ~um braviumque eterne vite prosequendo attingerent Blakman Hen. VI 5.  b omne quod est aut est ens actu aut ens potentia, id est aut est in ~o aut non est in ~o possibile est tamen esse Gros. 126; Bacon VIII 39 (v. completibilis); homo est ‥ natus ad incorrupcionem racione anime; et ideo obtinet incorrupcionem per ~um nature Peckham QA 118; si intellectus agens in tali cognicione naturaliter de Deo ‥ pervenerit ad ultimam perfeccionem suam in agendo et ad ~um et ad finem Baconthorpe Quodl. I 7; pro certo instanti cessabunt generaciones sublunarium cum mundus habebit ultimum ejus ~um Wycl. Log. II 85. 2 completion, accomplishment (of undertaking). s1173 usque ad octavas Pentecostes negotii [sc. homagii faciendi] ~um dilationem accepit Diceto YH 354; c1260 fui coram rege Francie pro ~o pacis inter vos et eundem celebrate (AncC IV 89) RL II 164; 1285 post ~um ‥ solucionis [pecunie] RGasc II 256; pro salubriori itineris sui ~o J. Yonge Vis. Purg. Pat. 47; 1440 lego ad edificacionem et ~um collegii de Standropp’ de bonis ‥ meis ad valorem ccc marcarum, si non perficiatur in vita mea (Test. R. Nevill) FormA 433; 1466 ad observacionem, ~um et execucionem omnium ‥ fiendorum Mem. Ripon 180. 3 fulfilment, putting into effect. b execution (of justice). 1152 quod causa electi vestri optatum nondum habuerit ~um (Lit. Papae) Elmh. Cant. 401; a ‥ regina ‥ obtinuit litteras ‥ pro beneplaciti sui ~o ad vos destinatas Ad. Marsh Ep. 188; 1424 in partem solucionis et ~i ultime voluntatis ‥ regis Reg. Cant. II 424.  b 1253 de ‥ gravaminibus de quibus in curia nostra ‥ facere et recipere voluerit justicie ~um (Pat) RGasc I 287; 1254 querelantibus in curia ‥ regis ‥ juris faciat ~um (Pat) Ib. 542; 1265 tam nobis quam ‥ abbati ‥ super hoc exhibeatur justicie ~um Cl 88; si ‥ judices ‥ parati sunt facere justicie ~um Ockham Pol. I 35; 1430 jubeatis ‥ pro decisione cause dari celerius ~um justicie Reg. Whet. II 371. 4 (eccl.) compline. Cf. complere 5, completorium. post complementum, divinorum memores sex / hi sunt sollennes, quos numerate potes Elmh. Metr. Hen. V 917.

complēmentum, (16) ī, n. (compleo), ce qui complète, complément : Cic. Or. 230 ; Tac. Ann. 3, 38.

complementum , i. n.
補贴。

Suggest a Translation
See an image

complēmentum ī, n

• compleo, that which fills up, a complement: numerorum (inania quaedam verba): accusationum, that gives them full weight, Ta.