consceleratus
consceleratus, wicked, depraved
Could not find conscelerati in Logeion dictionaries.
conscelerati Adjective: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of consceleratus
conscĕlĕrātus, a, um, v. conscelero, P. a.
cōnscelerātus, a, um, PAdi. m. Superl. (von conscelero), durch Lastertaten befleckt, frevelhaft, verrucht, v. Pers., Cic., Liv. u.a.: consceleratissimi filii, Cic. – übtr., v. Lebl., mens, Cic.: vultus, impetus, Cic.: consceleratissimum bellum, Cic.: vita contaminatissima et consceleratissima, Augustin. de civ. dei 1, 9.
cōnscĕlĕrātus, (12) a, um, part. de conscelero || adjt, scélérat, criminel : pirata consceleratus Cic. Verr. 2, 1, 90, pirate scélérat ; vis conscelerata Cic. Domo 76, violence criminelle || consceleratissimus Cic. Amer. 67.
consceleratus , a, um. part. p. s. et, v. conscelero
See an image
See an image
cōnscelerātus adj.with sup.
- P. of conscelero, wicked, depraved: pirata: mens: mentes, L.: impetus: exsectio linguae: consceleratissimi filii. —Plurm. as subst, wretches, villains: in consceleratos poenae: consceleratorum manus.