conturbatus
conturbatus, distracted, disordered, confused, disquieted
Could not find conturbato in Logeion dictionaries.
conturbato Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: masculine ablative singular of conturbatus
conturbato Verb: perfect passive participle neuter dative singular, Verb: perfect passive participle neuter ablative singular, Verb: perfect passive participle masculine ablative singular, Verb: perfect passive participle masculine dative singular, Verb: future active imperative 2nd singular, Verb: future active imperative 3rd singular of conturbo
conturbātus, a, um, Part. and P. a., from conturbo.
conturbātus, a, um, PAdi. m. Compar. (conturbo), physisch od. geistig verwirrt, verworren, wirr, a) v. Auge u. Geist, quemadmodum oculus conturbatus (wirres, getrübtes) non est probe affectus ad suum munus fungendum...: sic conturbatus (verstörter) animus non est aptus ad exsequendum munus suum, Cic. Tusc. 3, 15. – b) v. Pers.: α) im Denken verwirrt, et mehercule eram in scribendo conturbatior, Cic. ad Att. 1, 21, 4. – β) im Gemüte verwirrt, verstört = bestürzt, verlegen, ubi me conturbatum vident, Cic.: se tristem et conturbatum domum revertisse, Cic.
conturbātus, a, um, part. de conturbo || pris adjt, troublé, abattu : Cic. Verr. 2, 4, 32 ; Tusc. 3, 15 ; conturbatior Cic. Att. 1, 12, 4.
- 1. verward, warrig [animus]; ➤ eram in scribendo conturbatior (Cic.);
- 2. ontsteld.
conturbatus , a, um. part. p. c. et, v. conturbo
See an image
See an image
conturbātus adj.with comp.
- P. of conturbo, distracted, disordered, confused, disquieted: oculus: homo: discedit, in confusion: in scribendo conturbatior.